่สุด หุบเขามารเทพและคนของสำนักรุ้งจันทราได้เห็นซือหม่าโยวหลินและคนอื่นๆ แล้วประหลาดใจอยู่บ้างว่าเหตุใดซือหม่าโยวเย่ ว์จึงวิ่งมาเป็นระยะทางไกลขนาดนี้เพื่อมารับพวกเขา
ตอนที่พวกเขาบินมาทางนี้ก็ไม่รู้เรื่องที่ซือหม่าโยวเย่ว์จะมารับคนเลย ยังคิดว่าพบคนของถ้ำเมฆขาวอยู่ทางนี้ จนกระทั่งตอนที่พวกเขาติดต่อกันเมื่อครู่ พวกเขาถึงได้รู้วัตถุ ประสงค์ของซือหม่าโยวเย่ว์
“น้องห้า!”
“โยวเย่ว์!”
“พี่ใหญ่!”
คนสองกลุ่มได้พบหน้ากัน ทั้งสองฝ่ายล้วนมีสิ่งที่อยากจะพูด จากนั้นซือหม่าโยวเย่ว์จึงพาคนของหุบเขามารเทพและสำนักรุ้งจันทราไปยังอีกทางหนึ่ง ส่วนพวกเขาก็ไปรวมตัวกันอีกฟ ฟาก
“เจ้าเลื่อนไปถึงระดับจ้าววิญญาณแล้ว” ซือหม่าโยวหลินมองซือหม่าโยวเย่ว์แล้วพูดอย่างแน่ใจ
“เจ้าก็พุ่งไปถึงระดับราชันวิญญาณขั้นสี่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“อะไรนะ เจ้าเลื่อนไปถึงระดับจ้าววิญญาณแล้ว! ก่อนหน้านี้เจ้าเพิ่งจะเป็นระดับราชันวิญญาณขั้นห้าเท่านั้นเองมิใช่หรือ” ซือหม่าโยวฉิงตกใจจนร้องออกมา ดึงดูดความสนใจของคนในละแว วกนั้นมาจนหมด
คนของหุบเขามารเทพรู้เรื่องนี้แล้ว แต่เมื่อได้ยินอีกครั้งก็ยังรู้สึกพรั่นพรึงอย่างยิ่งอยู่ดี
ส่วนคนของสำน
