ไม่ต้องสนใจขุมอำนาจที่มารวมตัวกันเหล่านั้น พวกเราแค่รวบรวมตัวการหลักก็พอแล้ว”
“ได้” เสิ่นเหราพยักหน้า นัยน์ตาตื่นเต้นอยู่บ้าง ในที่สุดพวกเขาก็จะได้สู้กลับบ้างแล้ว!
หนึ่งเดือนต่อมา คนของตำหนักผู้วิเศษกับถ้ำเมฆขาวก็ได้รับข่าวเป็นระยะๆ ว่าคนที่อยู่ตามที่ต่างๆ ล้วนถูกคนของหุบเขามารเทพกำจัด ใครต่อใครที่พากันออกไปล้วนถูกกำจัดเรียบท ทั้งกองทัพ คนของตำหนักผู้วิเศษกับถ้ำเมฆขาวก็โมโหจนแทบกระอักเลือด
ขณะนี้เอง ภายในหุบเขาแห่งหนึ่ง คนกลุ่มหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เมื่อเห็นคนที่เฝ้าอารักขาอยู่ด้านนอกจึงถามอย่างรีบร้อนว่า “ท่านผู้วิเศษเย่ยังไม่ออกจากการปลีกวิเวกหรือ อ”
“ยังเลย” ผู้ที่เฝ้าอารักขาอยู่พูด “เดือนนี้มาตั้งสามครั้งแล้ว พวกเจ้าไม่รู้จักเหนื่อยกันบ้างหรือไร ถ้าผู้วิเศษออกจากการปลีกวิเวกแล้วย่อมต้องไปหาพวกเจ้าเอง ตอนนี้พวกเจ้ าจากไปเสียดีกว่านะ”
