ง แต่ก็มิได้เกินจริงอย่างที่ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ยังต้องขอบคุณพวกท่านอยู่ดี ถ้าหากมิใช่เพราะพวกท่านมาได้ทันเวลา กลัวแต่ว่าพวกเราคงต้อง…” เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เฉียวย่าก็เดือดดาลอยู่บ้าง “ดูเหมือนว่า าคนของถ้ำเมฆขาวคิดที่จะล้างบางพวกเราเสียที่นี่แล้ว จากท่าทีของจงเฉวียนเมื่อครู่ ดูเหมือนว่าจะไม่กลัวสำนักของพวกเราล่วงรู้เลย เขาจะต้องมีหลักประกันอะไรบางอย่างอยู่ ใช่แล้ ว จงเฉวียนมิได้บอกว่าจงไห่พาคนไปไล่ล่าสังหารพวกท่านหรอกหรือ เหตุใดพวกท่านจึง…”
“ในตอนนี้สถานการณ์ของพวกเราก็คล้ายคลึงกับพวกเจ้านี่แหละ หรืออาจจะอันตรายยิ่งกว่าพวกเจ้าเสียอีก เป็นเพราะเจ้าหุบเขาน้อยพาสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเขามาช่วยเหลือพวกเราเอาไ ไว้” อวิ๋นอี้พูดพลางมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างซาบซึ้งปราดหนึ่ง
อาศัยเขาเพียงคนเดียวก็ช่วยพวกเขาทั้งหมดได้แล้วหรือ เฉียวย่าอัศจรรย์ใจ แต่กลับมิได้แสดงสีหน้าออกมาแต่อย่างใด
“พวกเจ้าสำนักรุ้งจันทราก็เป็นขุมอำนาจใหญ่ของเบื้องบนด้วยใช่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
เธอมิได้เข้าใจเรื่องการแบ่งขุมอำนาจของเบื้องบนดีสักเท่าใดนัก ดังนั้นจึงไม่ค่อยเข้าใจถึงความเกี่ยวข้องระหว่างขุมอำนาจเบื
