ือหม่ามากที่พาคนมาช่วยพวกเรา” เฉียวย่าประสานหมัดคำนับซือหม่าโยวเย่ว์พลางยิ้มอย่างขอบคุณ
“คุณหนูเฉียวย่า อย่าเกรงใจไปเลย เจ้าไม่เห็นเจ้าพวกนี้ตื่นเต้นดีใจหนักหนาตอนได้เป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามหรอกหรือ พวกเขาก็ต้องการโอกาสเช่นนี้ในการแสดงฝีมือตัวเองเช่นกัน” ซือ อหม่าโยวเย่ว์โบกไม้โบกมือพูด
คนที่กำลังเก็บข้าวของที่ได้รับจากการต่อสู้อยู่ข้างๆ ได้ฟังคำพูดของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วอดเบ้ปากไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยว่า “เจ้าหุบเขาน้อย พวกเราวางตัวถูกทำนองคลองธรรมกันเป็น นอย่างยิ่งมาตั้งแต่ไหนแต่ไร สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ท่านพูดเอาเองทั้งสิ้นมิใช่หรือ”
ตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง รอจะไปเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามแทบไม่ไหวอะไรกันเล่า สิ่งเหล่านี้เขาพูดเองเออเองทั้งสิ้น พวกตนวางตัวถูกทำนองคลองธรรมอย่างยิ่งกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แม้กร ระทั่งเรื่องเก็บผลพลอยได้จากสงครามเหล่านี้ก็มิได้เต็มใจกันสักเท่าใดนัก
เฉียวย่าปิดปากหัวเราะ พวกเขาสำนักรุ้งจันทราและหุบเขามารเทพมีไมตรีต่อกันอยู่พอสมควร ดังนั้นทั้งสองสำนักจึงไปมาหาสู่กันเป็นครั้งคราว ก่อนหน้านี้คนของหุบเขามารเทพเป็นเช่นไร รนางย่อมรู้ดีอยู่แล้ว ถึงแม้จะมีบางเวลาที่ไม่ถูกทำนองคลองธรรมอยู่บ้า
