อย่างยิ่ง
เมื่อครู่นางก็เห็นการต่อสู้ของเขาแล้ว ค่อนข้างร้ายกาจก็จริง แต่หุบเขามารเทพมีเจ้าหุบเขาน้อยอีกคนหนึ่งตั้งแต่เมื่อใดกัน
แล้วยิ่งมีคติธรรมเช่นนี้อีกด้วย
“เฮ้ๆๆ พวกเจ้ารีบหน่อยสิ เก็บรวบรวมแหวนเก็บวัตถุอะไรต่างๆ ของพวกเขาขึ้นมาเสีย นี่คือผลพลอยได้จากสงครามของพวกเรา จะทิ้งเอาไว้ให้เสียเปล่าที่นี่ไม่ได้นะ…”
“ไอ้หยา เจ้านี่ช่างมีภูมิหลังใหญ่โตนัก ในนี้มีสิ่งล้ำค่ามากมายน่าดูเลยทีเดียว…”
“เจ้าอ้วน เจ้ามัวยืนเซ่อซ่าอยู่ตรงนั้นทำไมกันเล่า อย่าให้ข้ารู้ว่าเจ้าแอบอมของเอาไว้ล่ะ…”
“เฮ้อ ตอนลงมือเมื่อครู่น่าจะเบามือหน่อย อาวุธวิญญาณที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ถูกข้าทำลายเสียแล้ว เจ้านี่ช่างไม่รู้จักเบามือเสียบ้างเลย! โอ้… สิ่งล้ำค่าของข้า!”
หญิงงามมองท่าทีอันธพาลอันไม่สงวนเอาไว้เลยแม้แต่น้อยของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วมองอวิ๋นอี้อย่างสงสัย ความหมายในแววตาชัดแจ้งเป็นอย่างยิ่งว่าเขาคือเจ้าหุบเขาน้อยของพวกท่านจริงๆ หรือ
…………………………………….
