าเร็วหน่อย” เป่ยกงถังพูดอย่างเด็ดขาด
“ได้”
ทั้งสามคนเริ่มต้นหลอมยา คนของหุบเขามารเทพมีนักหลอมยาอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อเห็นพวกเขาหลอมยาอย่างคล่องแคล่ว และจำนวนยาวิเศษที่ได้ในแต่ละเตา ทุกคนก็พากันตกตะลึง
สำหรับพวกเขาแล้วสิ่งนี้ก็มิได้ยากเย็นสักเท่าไรนัก แต่สำหรับคนที่เติบโตขึ้นมาจากดินแดนโลกเบื้องล่างแล้วนี่ก็มิใช่เรื่องง่ายเลย นอกจากนี้พวกเขายังมีอายุมากกว่าทั้งสามคน นนี้อยู่มากอีกด้วย
โดยเฉพาะซือหม่าโยวเย่ว์นั้นมีทักษะเทียบเคียงได้กับคนรุ่นก่อนหน้าเลยทีเดียว
“มิน่าเล่า ท่านเจ้าหุบเขารองถึงได้เลือกเขาเป็นศิษย์…”
นี่คือความคิดของคนจากหุบเขามารเทพทั้งหมดในขณะนี้
ในตอนที่อาการของพวกเขาดีขึ้นพอสมควร พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็หลอมยาวิเศษไปได้ระดับหนึ่งแล้ว
เธอแจกจ่ายยาวิเศษให้กับทุกคน คนของตระกูลอวิ๋นและตระกูลกัวก็ได้รับส่วนแบ่งจำนวนหนึ่งไปด้วย
“เอาละ ตอนนี้พวกเจ้าก็บอกข้าได้แล้วกระมังว่าที่แท้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ผู้ที่สังหารพวกเจ้าคือใครกันแน่ มีความแค้นอันใดกับพวกเจ้า ถึงได้ไล่ล่ าพวกเจ้าอย่างสุดความสามารถเช่นนี้”
“เรื่องนี้ให้ข้าเล่าเองดีกว่า” อวิ๋นอี้มองจงไห่ปราดหนึ่