งแล้วเอ่ยว่า “พวกเขาคือคนของถ้ำเมฆขาว ซึ่งเป็นคู่อริของหุบเขามารเทพเรา”
“ถ้ำเมฆขาวหรือ พวกเรากับพวกเขาถึงขั้นที่มิอาจอยู่ร่วมโลกกันได้ เจอหน้าต้องตายกันไปข้างเลยหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“นับว่าใช่ก็ได้” อวิ๋นอี้พูด “ตอนนั้นท่านเจ้าหุบเขารองก็ถูกประมุขถ้ำเมฆขาวทำร้ายเอานี่แหละ”
“อะไรนะ อาจารย์ข้าถูกพวกเขาทำร้ายอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เหลือบตามองจงไห่ แววอาฆาตในดวงตาทำให้อีกฝ่ายอดที่จะสั่นสะท้านไม่ได้
“ใช่แล้ว” อวิ๋นอี้พยักหน้า
“คล้ายกับว่านอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีผู้อื่นที่กำลังไล่ล่าพวกเจ้าอยู่เช่นกันใช่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ใช่ คนของตำหนักผู้วิเศษและคนของถ้ำเมฆขาวร่วมมือกันแล้ว นอกจากนี้ยังมีคนตระกูลจานและคนของดินแดนอื่นอีกจำนวนหนึ่งด้วย” อวิ๋นอี้พูด
“คนของตำหนักผู้วิเศษและคนตระกูลจานร่วมมือกันเพราะตาเฒ่าที่เป็นรองเจ้าตำหนักอะไรนั่นกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แต่พวกเขารวบรวมคนของดินแดนอื่นกันมาได้ทั้งสิ้น เหตุใด พวกเจ้าจึงหาคนมาไม่ได้บ้างเล่า”
“เพราะคนที่พวกเขาหามาล้วนเป็นคนที่มีความเกี่ยวข้องกันทั้งนั้นเลยน่ะสิ อย่างเช่นพวกตระกูลจานและตำหนักผู้วิเศษ มีคนเข้าสู่ขุมอำนาจของดินแ
