“อวิ๋นเฟิง เจ้ามิได้บอกว่าจะไปหาพวกพี่ชายเจ้าหรอกหรือ ตอนนี้พวกเราจะเดินทางกันเช่นไรดี” เว่ยจือฉีพูด
“อ้อ” อวิ๋นเฟิงได้สติกลับคืนมาแล้วเอ่ยว่า “ข้ามีวิธีตามหาพี่ชายข้าอยู่”
เขาพูดพลางหยิบก้อนหยกก้อนหนึ่งออกมา ซึ่งคล้ายคลึงกับก้อนที่อยู่ในมือซือหม่าโยวเย่ว์ บนนั้นมีจุดสีแดงเล็กๆ อยู่สองจุด
“นี่เป็นสิ่งที่ท่านพี่นำกลับลงมาจากเบื้องบนแล้วมอบให้ข้าเอาไว้ก่อนจากไป เขาบอกว่าเพียงแค่ตามสิ่งนี้ไปก็จะหาตัวเขาพบได้แล้ว” อวิ๋นเฟิงพูด “พวกเขากำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว แย่แล้ว พวกเขาวิ่งอย่างรีบร้อนเช่นนี้ จะต้องกำลังถูกตามล่าอยู่แน่!”
“พวกเขากำลังวิ่งมุ่งหน้ามาทางพวกเรา…เอ๊ะ เปลี่ยนทิศทางแล้วนี่!” เจ้าอ้วนชวีพูด
“ท่านพี่จะต้องพบว่าพวกเราอยู่ทางทิศนี้อย่างแน่นอน จึงเปลี่ยนทิศทางเสียแล้ว” อวิ๋นเฟิงพูด
“เจ้ากับพี่ชายเจ้ามีหินแม่ลูกหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“มี” อวิ๋นเฟิงพูด
“ดูจากระยะทางก็มิได้ไกลมากนัก เจ้าลองดูหน่อยสิว่าติดต่อเขาได้หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ได้”
อวิ๋นเฟิงหยิบหินแม่ลูกออกมา หลังจากที่ใส่ปราณวิญญาณเข้าไปในนั้นแล้วรออยู่ครู่หนึ่งอีกฝ่ายก็ตอบสนองกลับมา
“ติดต่อได้แล้ว!” คนตระกูลกัวและ
