แต่ก็สัมผัสได้ถึงขอบกั้นของขั้นต่อไปแล้ว
หลังจากที่เจ้าไก่ฟ้าออกมาแล้วก็แปลงเป็นร่างเดิม พอซือหม่าโยวเย่ว์ขึ้นไปบนหลังเขาแล้ว เขาก็พาเธอบินมุ่งหน้าไปทางนั้นอย่างรวดเร็ว
“ในเมื่อเขารวดเร็วถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงไม่พาพวกเราไปด้วยเล่า” มีคนตระกูลอวิ๋นพูดขึ้นเบาๆ
“สัตว์อสูรเหนือเทพเป็นสิ่งที่พวกเราอยากนั่งก็นั่งได้อย่างนั้นหรือ” เจ้าอ้วนชวียิ้มเยาะ
คนผู้นั้นบื้อใบ้ไป เขานึกถึงเพียงว่าเจ้าไก่ฟ้าเป็นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของซือหม่าโยวเย่ว์ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพ หลังของเขาเป็นสิ่งที่มนุษย์ทั่วไปอยากนั่งก็นั่งได้อย่างนั้นหรือ
“พวกเรารีบกันหน่อยดีกว่านะ” เว่ยจือฉีพูด “เจ้าวิหคน้อย ต้องรบกวนเจ้าแล้วนะ”
“เหนื่อยแล้ว ข้าบินไม่ไหวแล้ว” ความเร็วของเจ้าวิหคน้อยลดต่ำลง
สีหน้าของคนตระกูลอวิ๋นร้อนฉ่ากันหมด ดูเหมือนว่าคำพูดของคนเมื่อครู่จะไปล่วงเกินเจ้าวิหคน้อยเข้าเสียแล้ว
“ขอโทษด้วย เขาก็แค่เป็นห่วงสถานการณ์ของพวกท่านพี่เท่านั้น พวกเจ้าอย่าเอาไปใส่ใจเลยนะ” อวิ๋นเฟิงพูด
“แค่กๆ เจ้าวิหคน้อย เจ้ารีบหน่อยเถิด พวกเรายังต้องไปช่วยศิษย์ของหุบเขามารเทพกันอีกนะ” หลังจากที่เว่ยจือฉีลอบหัวเร
