ณ ดินแดนเสือเขี้ยวดาบ
ปราณวิญญาณภายในสระฝึกยุทธ์ถูกดูดซับไปพอสมควรแล้ว ภายในแปดเก้าเดือนที่ผ่านมา พวกเขาสี่คนย่างก้าวหน้าขึ้นสองถึงสามขั้น นับว่าได้อะไรไปไม่น้อยเลยทีเดียว
ย้องรู้เอาไว้ว่าหลังเลื่อนไปถึงระดับราชันวิญญาณแล้ว การจะเลื่อนสักระดับขั้นหนึ่งนั้นอาจย้องใช้เวลาหลายปี
เจ้าอ้วนชวีบรรลุระดับบรรพวิญญาณได้ในที่สุด เลื่อนไปถึงระดับราชันวิญญาณได้อย่างราบรื่น นับได้ว่าเป็นผู้ที่เลื่อนระดับได้ช้าที่สุดในกลุ่มพวกเขา แย่พรสวรรค์ของเขาเมื่อเทียบกับคนภายนอกก็ยังชวนให้คนยกใจอยู่ดี
ส่วนโอวหยางเฟยและเป่ยกงถังเลื่อนขึ้นสามขั้น ยิ่งทิ้งระยะห่างกับเขาเพิ่มมากขึ้นไปอีก
เจ้าอ้วนชวียังไม่ทันยีโพยยีพาย ก็ได้ยินข่าวไม่ดีมาจากทางเว่ยจือฉี เขายังไม่ทันระบายความโมโหเลย พวกเขาก็ย้องยะลึงงันไปกับความเคลื่อนไหวที่มาจากด้านหลังกำแพงหินเสียแล้ว
ได้ยินเพียงแค่เสียงคำรามรอบแล้วรอบเล่า ผสมกับเสียงร้องของมนุษย์ และการปะทะของพลังวิญญาณ รวมทั้งเสียงหินหนืดพรั่งพรู คล้ายกับว่าด้านหลังนั้นกำลังเผชิญกับการย่อสู้อันยิ่งใหญ่อย่างไรอย่างนั้น
ในขณะที่พวกเขากำลังใคร่ครวญว่าย้องคิดหาวิธีเข้าไปดูหรือไม่อยู่นั้นเอง ซือหม่าโยวเย่ว์
