ได้แต่ไปเสี่ยงดวงดูแล้ว
“ไปกัน”
พวกเขาขึ้นไปบนหลังสัตว์อสูรบินได้ คนตระกูลอวิ๋นรักษาอาการบาดเจ็บไประหว่างทาง คนอื่นๆ ยังดี มีเพียงแค่อาการ บาดเจ็บของอวิ๋นเฟิงเท่านั้นที่สาหัสเป็นอย่างยิ่ง ตอนที่ไปถึงเผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะก็ยังไม่หาย
“หยุดนะ!”
“พวกเจ้าเป็นใครกัน มาบุกภูเขาหิมะของข้าทำไม!”
พวกเขาเพิ่งจะเหยียบย่างเข้าสู่อาณาเขตของภูเขาหิมะ ก็ถูกสัตว์อสูรเทพของเผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะล้อมเอาไว้เสียแล้ ว มีบรรยากาศที่เหมือนจะล้างผลาญพวกเขาทิ้งเพราะเห็นเป็นผู้บุกรุกเสียตรงนี้
“พวกเราเป็นสหายของซือหม่าโยวเย่ว์ พวกเราอยากถามสักหน่อยว่าพวกเขายังอยู่ที่นี่กันหรือไม่” กัวเพ่ยเพ่ยพูด
“พวกเจ้าเป็นสหายของพวกคุณชายซือหม่าอย่างนั้นหรือ” สัตว์อสูรเทพตนหนึ่งที่ล้อมพวกเขาอยู่เดินวนรอบพวกเขารอบ บหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “พวกเราจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกเจ้าเป็นสหายของพวกเขาจริงหรือไม่”
“พวกเราเป็นสหายของพวกเขาจริงๆ นะ พวกเรายังมีของที่พวกเขามอบให้พวกเราเอาไว้เป็นเครื่องพิสูจน์ด้วย” กัวเพ่ย เพ่ยพูด
“นี่มันเรื่องอันใดกัน” สัตว์อสูรเทพขั้นหกตนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วถามขึ้น
สัตว์อสูรเทพตนนี้ก็คือตนที่พาพวกซือหม่าโยวเย่ว์ไปยัง