ดินแดนเสือเขี้ยวดาบนั่นเอง
“หัวหน้า พวกเขาบอกว่าเป็นสหายของคุณชายซือหม่า ต้องการจะพบคุณชายซือหม่า”
สัตว์อสูรเทพขั้นหกตนนั้นมองพวกเขาหลายรอบก่อนจะเอ่ยว่า “ข้าจำพวกเจ้าได้ ตอนนั้นพวกเจ้าอยู่กับคุณชายซือหม ม่า”
ตอนนั้นมันติดตามอยู่ข้างกายราชาหมาป่าหิมะ ย่อมต้องเห็นพวกเขาที่อยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์อยู่แล้ว
เมื่อได้ยินสัตว์อสูรเทพขั้นหกพูดเช่นนี้ คนตระกูลกัวจึงยิ้มออกมา
“งั้นพวกเขายังอยู่ที่นี่กันหรือไม่” กัวเพ่ยเพ่ยถาม
“ไม่อยู่แล้ว” สัตว์อสูรเทพขั้นหกพูด “พวกเขามาแค่ไม่กี่วันก็ไปแล้ว”
“หา?”
พวกเขาความหวังดับวูบลงในทันใด ถ้าหากเขาไม่อยู่ที่นี่ การจะหาตัวพวกเขาให้พบคงมิใช่เรื่องง่ายเลย
หากหาตัวเขาไม่พบ พวกเขากลุ่มนี้จะเอาชีวิตรอดออกไปจากโลกย่อส่วนได้หรือไม่ก็ยังไม่รู้เลย
“ทำอย่างไรดี ถ้าหากหาเขาไม่พบ พี่ใหญ่อวิ๋นอี้ก็คง…” หญิงสาวตระกูลอวิ๋นผู้หนึ่งเกือบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว
“ข้ายังพูดไม่จบเลย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยู่ที่นี่ แต่สหายของเขายังอยู่ที่นี่นะ” สัตว์อสูรเทพขั้นหกตนนั้นพู ด “พวกเจ้าอยากพบพวกเขาหรือไม่”
“ดี บางทีพวกเขาอาจจะรู้ร่องรอยของโยวเย่ว์ก็ได้” กัวเพ่ยเพ่ยพูด “เช่นนั้น
