รบกวนพวกเจ้าช่วยพวกเราแจ้งข่าวที นะ”
“พวกเขากำลังฝึกยุทธ์อยู่ พวกเจ้ามากับข้าแล้วกัน”
สัตว์อสูรเทพขั้นหกตนนั้นพาพวกเขาไปพบราชาหมาป่าหิมะ หรงเห็นพวกเขาแล้วก็พอรู้ที่มาที่ไปของเรื่องราว จึงเอ อ่ยว่า “พวกโยวเย่ว์ไปยังอาณาเขตของเสือเขี้ยวดาบแล้ว เหลือไว้สองคนที่กำลังฝึกยุทธ์อยู่ ในเมื่อคนของโยว วเย่ว์ถูกรังแก ข้าก็จะส่งคนไปแจ้งให้พวกจือฉีทราบสักหน่อย ดูว่าพวกเขาพอจะมีวิธีติดต่อโยวเย่ว์บ้างหรือไม่ ไม ม่อย่างนั้นพวกเจ้าก็ต้องไปหาพวกเขาที่อาณาเขตของเสือเขี้ยวดาบแทน”
“ขอบคุณราชาหมาป่าหิมะมาก” กัวเพ่ยเพ่ยพูด
ถ้าหากมนุษย์ทั่วไปมา ย่อมไม่มีทางได้รับการต้อนรับขับสู้เช่นนี้แน่ แต่เป็นเพราะมีความเกี่ยวข้องกับพวกซือหม่าโ โยวเย่ว์ จึงได้รักษามารยาทเช่นนี้
ราชาหมาป่าหิมะให้คนไปหาพวกเว่ยจือฉี แล้วพบพวกเขากำลังเลื่อนระดับเข้าพอดี ดังนั้นหมาป่าน้อยตัวนั้นจึงรออย ยู่ข้างนอกครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าลำแสงแห่งการเลื่อนระดับข้างในหายไปแล้วจึงค่อยเข้าไป
“คุณชายเว่ย” หมาป่าน้อยมองเว่ยจือฉีพลางกล่าวว่า “มีคนมาพบพวกท่านขอรับ”
เว่ยจือฉีและเสี่ยวถูเลื่อนระดับในเวลาเดียวกัน พวกเขากำลังรับสัมผัสความเปลี่ยนแปลงของร่างกายหลัง