จากการเลื่อนระดั บ เมื่อได้ยินคำพูดของหมาป่าน้อย จึงคาดเดาไปว่าพวกโยวเย่ว์กลับมาแล้วอย่างนั้นหรือ
แต่เมื่อคิดกลับมาอีกตลบ ถ้าหากเป็นซือหม่าโยวเย่ว์ พวกเขาก็คงตรงมาหาตนกับเสี่ยวถูแล้ว
“ใครมาหาพวกเราหรือ” เขาถาม
“ข้าเองก็ไม่เคยพบเห็นมาก่อนเช่นกัน แต่บอกว่าเป็นสหายของพวกท่านน่ะขอรับ” หมาป่าน้อยพูด
“สหายของพวกเราอย่างนั้นหรือ” เว่ยจือฉีขมวดคิ้ว
หรือจะเป็นพวกซือหม่าโยวหลินมาหาเล่า
“พี่จือฉี หรือจะเป็นพวกพี่กัวเล่า”เสี่ยวถูพูด
“เป็นไปได้นะ พวกเราไปดูกันดีกว่า” เว่ยจือฉีเอ่ย
เว่ยจือฉีและเสี่ยวถูมาถึงถ้ำของราชาหมาป่าหิมะ เมื่อเห็นคนที่อยู่ในนั้นจึงเอ่ยในใจว่าเสี่ยวถูคาดเดาได้ถูกต้อ องแล้ว
“จือฉี!” คนตระกูลกัวเห็นเขาแล้วตื่นเต้นอยู่บ้าง
“ที่แท้เป็นพวกเจ้านี่เอง พวกเจ้ามิได้ไปจากที่นี่แล้วหรอกหรือ เหตุใดจึงกลับมาอีกเล่า” เว่ยจือฉีพูด
ยามที่คนทั่วไปเสาะแสวงหาโอกาส เมื่อไปจากสถานที่แห่งหนึ่งแล้ว น้อยนักที่จะกลับมาอีก
“อีกประเดี๋ยวค่อยอธิบายเรื่องนี้ให้พวกเจ้าฟังก็แล้วกัน” กัวเพ่ยเพ่ยพูด “เจ้าติดต่อพวกโยวเย่ว์ได้หรือไม่”
“เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือไม่” เว่ยจือฉีเห็นท่าทีกระวนกระวายของนางจึงเอ่ยถามขึ้น
