โยวเย่ว์พูด
“เจ้าอยากได้สิ่งใดเป็นค่าตอบแทนเล่า พวกเรามีเครื่องยาที่มนุษย์อย่างเจ้าต้องการอยู่มากมายเลย” ราชาเสือเขี้ยวด ดาบพูด
“ไม่ๆๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์ชูนิ้วกลางขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า “ถ้าหากพวกเจ้าอยากออกไป ก็ต้องมอบอิสรภาพของพวกเจ้าให้แก ก่ข้าระยะหนึ่ง”
“อิสรภาพระยะหนึ่งอย่างนั้นหรือ เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน” ผู้อาวุโสเผ่าคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“‘ง่ายมาก…”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ทำข้อตกลงกับราชาเสือเขี้ยวดาบกงเหยียน ซือหม่าโยวเย่ว์จะพาพวกมันไปจ จากที่นี่ เช่นเดียวกัน พวกมันก็ต้องรับปากว่าจะให้เธอใช้งานร้อยปี
แน่นอนว่าเรื่องที่พวกซือหม่าโยวเย่ว์ขอใช้สระฝึกยุทธ์นั้นไม่นับเป็นค่าตอบแทน
ถึงแม้ว่าเผ่าพันธุ์เสือเขี้ยวดาบจะไม่สบายใจอยู่บ้าง แต่พวกมันก็ยังต้องบริการพวกซือหม่าโยวเย่ว์เป็นอย่างด ดี เพราะถ้าหากพวกเขาไม่พอใจแล้วยกเลิกข้อตกลง พวกมันก็หมดหนทางออกไปจากที่นี่แล้ว
โดยเฉพาะผู้อาวุโสเผ่าหลายท่านนั้นที่อายุขัยของพวกมันใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว แต่ก็ยังมิอาจบรรลุระดับสัตว์อสูร เทพได้ ถ้าหากถึงช่วงเวลาสุดท้ายแล้วยังทำไม่ได้ ก็คงได้แก่ตายอยู่ที่นี่แล้ว
ถ้าหากพวกมันไปจากสถานที่แห่งนี้ ไม่ถูกกฎ
