นนั้นพูดจบแล้วรีบวิ่งจากไป
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มองภูเขาไฟเหล่านั้น ไม่รู้ว่าภายในขุนเขานี้มีเสือเขี้ยวดาบอยู่มากน้อยเพียงใด
“พวกเจ้าเป็นใคร ถึงได้กล้าล่วงล้ำมายังดินแดนของเรา!” เสือเขี้ยวดาบหลายตัวทะยานลงมาจากภูเขาแล้วตีวงล้อมพวกเขาเอาไว้
“จากไปหลายตัวก็มาอีกหลายตัว เหตุใดข้าจึงเห็นพวกมันดูเหมือนกันไปหมดเลยเล่า” เจ้าอ้วนชวีพูด
“ดูคล้ายคลึงกันไปหมดจริงๆ” เป่ยกงถังเห็นด้วย
เสือเขี้ยวดาบเหล่านั้นเห็นพวกเขาไม่ตอบคำถามของตนของตน ทั้งยังวิพากษ์วิจารณ์รูปร่างหน้าตาของพวกมันอีกด้วย ไฟโทสะจึงลุกโชน อยากจะเรียกใครมาจัดการมนุษย์เหล่านี้ แต่ในขณะที่พวกมันยังไม่ทันเคลื่อนไหวนั้นเอง ก็ถูกเจ้าไก่ฟ้ากดดันจนหมอบลงไป
“ไปเรียกองค์ราชาของพวกเจ้าออกมาเสีย” เจ้าไก่ฟ้าพูดอย่างเรียบเรื่อย ราวกับราชาผู้ทระนงที่ผู้ใดก็มิอาจขัดขืนได้
สัตว์อสูรเหนือเทพ!
เสือเขี้ยวดาบรู้สึกตื่นตระหนกใจหาใดเปรียบ สัตว์อสูรเหนือเทพตนนี้มิได้ไปที่เผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะแล้วหรอกหรือ เหตุใดจึงมาปรากฏตัวที่ถิ่นของพวกตนได้เล่า!
“ยังมัวนิ่งอะไรอยู่อีก ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้วหรือ!” เจ้าอ้วนชวีพูด
ถึงแม้ว่าเสือเขี้ยวดาบตัวนั้นจะไม่เต็มใจ แต่
