้าไก่ฟ้าพูด “หรือจะพูดว่ามิใช่กำแพง หากแต่เป็นข่ายมนตร์อันหนึ่งต่างหาก”
“ข่ายมนตร์หรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปอย่างประหลาดใจก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัส ความรู้สึกที่มือนั้นไม่เหมือนกับกำลังสัมผัสกำแพงหินอยู่จริงๆ
“พวกเราต้องไปดูสักหน่อยหรือไม่” เธอใคร่รู้ว่าด้านหลังคือสิ่งใด จึงหันไปมองเจ้าไก่ฟ้า
“แผนการคราวนี้คงไม่ได้แล้วล่ะ” เจ้าไก่ฟ้าพูด “มีคนมาน่ะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ยินเสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ จากนั้นหมาป่าหิมะตนหนึ่งก็เดินเข้ามา
หมาป่าหิมะตนนั้นเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ดูพลังจิตสมบูรณ์ดีแล้ว สีหน้าก็เผยแววตกใจ “ท่านฟื้นฟูเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือ”
“ใช่แล้ว มีเรื่องอันใดหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“องค์ราชาบอกว่าราชาองค์ก่อนฟื้นแล้ว จึงให้ข้ามาดูว่าท่านหายดีแล้วหรือยัง หากท่านออกมาแล้วให้พาตัวท่านไปพบ” หมาป่าหิมะตนนั้นพูด
“เช่นนั้นพวกเราไปกันเถิด”
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มาถึงยังถ้ำขนาดมหึมา การจัดวางในถ้ำแห่งนี้เหมือนกับพระราชวังของมนุษย์ ภายในมีสิ่งล้ำค่าวางอยู่มากมาย แต่เพราะไม่รู้มูลค่าของมัน จึงวางเอาไว้อย่างระเกะระกะ
ตอนที่เธอเข้าไป เมื่อเจ้าอ้วนชวีได้เห็นก้อนหินบางอย่างแล้วน้ำลายก็ไหลยืด ดูเหมือนว่า
