“ดอกกระดูกศิลาคือดอกไม้อะไรหรือ” คนที่มากับคนผู้นั้นเอ่ยถาม
“ดอกกระดูกศิลา…”
คนผู้นั้นบอกประโยชน์ของดอกกระดูกศิลาให้เพื่อนของตนฟังอย่างตื่นเต้น แต่กลับไม่อยากให้ผู้คนโดยรอบได้ยินไปด้วย
เมื่อคนเหล่านั้นได้ยินว่านี่คือสิ่งล้ำค่าในตำนาน แต่ละคนจึงไม่หนีอีกต่อไป สายตาอันร้อนรุ่มจับจ้องหน้าผาแห่งนั้น ดูว่าจะค้นหาดอกกระดูกศิลาออกมาได้หรือไม่
“ท่านพี่ หมาป่าหิมะเหล่านี้มีพลังยุทธ์มิใช่น้อยเลย พวกเราจะไปต่อสู้กับมันหรือไม่” อวิ๋นเฟิงมิได้หน้ามืดตามัวเพราะดอกกระดูกศิลา จึงเอ่ยถามอวิ๋นอี้
อวิ๋นอี้มองซือหม่าโยวเย่ว์โดยไม่เอ่ยวาจา
ซือหม่าโยวเย่ว์ถูกมองด้วยสายตาเป็นปริศนา หลังจากนั้นจึงค่อยเข้าใจว่าตอนนี้อวิ๋นอี้เป็นคนของหุบเขามารเทพ จึงจำเป็นต้องขอความเห็นเธอในการตัดสินใจ
“เจ้าไม่ต้องสนใจข้าหรอก พวกเจ้าอยากจะทำเช่นไรก็ทำเลย” เธอยักไหล่พลางพูดขึ้น
“เจ้าหุบเขาน้อยไม่อยากไปต่อสู้หรือ” อวิ๋นอี้ถาม
“เจ้าอย่าเรียกข้าว่าเจ้าหุบเขาน้อยเลย เรียกข้าว่าโยวเย่ว์ก็พอแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์โบกมือ ไม่ชินที่ผู้อื่นเรียกเธอเช่นนี้เอาเสียเลย “ดอกกระดูกศิลาปรากฏขึ้นมาทั้งที ก็ย่อมอยากได้เป็นธรรมดาอยู่แล้ว เจ้าไม่ต้องเป็นห่ว
