ือซัดอวิ๋นอี้ออกไป ส่วนตัวเองก็ร่นถอยหลังไปหลายสิบเมตร จากนั้นก็หลับตาลงเริ่มต้นรับสัมผัส
พวกเว่ยจือฉีรู้สึกว่ามีสิ่งของเย็นเฉียบร่วงหล่นลงมาจึงยื่นมือไปรับ ก็พบว่าเป็นเกล็ดหิมะ
“หิมะตกแล้วหรือ”
ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองเกล็ดหิมะจนลืมต่อสู้ไปชั่วขณะ ผู้คนจำนวนไม่น้อยถูกหมาป่าหิมะอาศัยจังหวะทำร้ายเพราะตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วครู่
อุณหภูมิของทั้งหุบเขาลดต่ำลงอย่างกะทันหัน หุบเขาเขียวขจีกลายเป็นทิวทัศน์น้ำแข็งยาวไกลนับหมื่นลี้
“ถูกแช่แข็งเสียแล้ว!”
ผู้คนภายในหุบเขาพากันตะโกน คนที่พลังยุทธ์ต่ำต้อยจำนวนไม่น้อยต่างถูกแช่จนกลายเป็นก้อนน้ำแข็งไปเสียแล้ว!
หลิงหลงก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ในชั่วขณะที่นางสัมผัสดอกกระดูกศิลา ก็ถูกน้ำแข็งห่อหุ้มเอาไว้เสียแล้ว ทั้งตัวนิ่งแข็งอยู่ข้างดอกกระดูกศิลา
“แย่แล้วสิ!”
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นหมาป่าหิมะตนนั้นทำร้ายอวิ๋นอี้จนได้รับบาดเจ็บ หลังจากนั้นก็หันไปโจมตีหลิงหลง
หลิงหลงเป็นวิญญาณครวญ ถ้าหากได้รับบาดเจ็บ ก็จะส่งผลกระทบต่ออาวุธเทพอย่างมหาศาล เพราะอาวุธเทพนั้นไม่อาจกินยาวิเศษแล้วฟื้นฟูตัวเองได้ จำเป็นจะต้องหาวัสดุระดับเดียวกันมา จึงจะเยียวยาได้
“เจ้าไก่ฟ้า ไปช่วยหลิงหลงที”
เจ้าไก่ฟ้า
