ผ่านไปครู่ใหญ่ พวกเขาจึงค่อยได้สติกลับคืนมาจากความตื่นตะลึงอย่างช้าๆ
“คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าโลกใบนี้จะกว้างใหญ่ไพศาลถึงเพียงนี้” เว่ยจือฉีลูบคางพลางทอดถอนใจ
ยังดีที่ตอนนั้นพวกเขาเลือกเดินออกมา ถ้าหากมิได้เป็นเช่นนี้ ชีวิตนี้พวกเขาก็คงได้แต่ใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่เล็กจ้อยอย่างอาณาจักรตงเฉิน เป็นกบในกะลาไปตลอดกาล
ซือหม่าโยวเย่ว์พอจะยอมรับได้มากกว่าอยู่เล็กน้อย เพราะเธอนึกถึงจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุดในชาติก่อนขึ้นมาได้
ในจักรวาลมีดาวเคราะห์อยู่มากน้อยเท่าใด แม้กระทั่งคนในยุคปัจจุบันก็ยังไม่ทราบ นอกจากดวงที่มองเห็นได้และดวงที่สำรวจพบเหล่านั้นแล้ว ในสถานที่ไกลออกไปยังมีดาวเคราะห์อยู่มากกว่านั้นอีก ซึ่งเป็นไปได้ว่าอาจจะมีสิ่งมีชีวิตอีกมากมายดำรงอยู่
ยกตัวอย่างเช่นระบบสุริยะซึ่งมีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ประกอบด้วยดาวเคราะห์แปดดวงอย่างเช่นดาวพุธ ดาวศุกร์ และโลก ดวงจันทร์บริวารที่เป็นที่รู้จักกว่าร้อยดวง ยังมีเทหวัตถุหลายพันล้านชิ้นของระบบสุริยะอีกด้วย
และในจักรวาลมีดาราจักรอย่างระบบสุริยะนี้อยู่มากน้อยเพียงใด ก็ไม่มีผู้ใดบอกได้อย่างชัดเจนเลย
ดังนั้นดินแดนโบราณแห่งนี้ก็เหมือนกับดวงอาทิตย์ ส่วนดินแดนอื่นๆ ก็เหมือนกับดาว
