ว์ถามอีก
“ส่วนใหญ่เป็นขั้นสองขั้นสาม มีส่วนน้อยที่เป็นขั้นสาม ไม่มีขั้นสี่เลย” เจ้าวิหคน้อยพูด
“นอกจากสัตว์อสูรเทพ ด้านหลังยังมีสัตว์อสูรทิพย์อีกมากมายด้วย” เจ้าคำรามน้อยกล่าวเสริม
“พวกเราขี่สัตว์อสูรบินได้ไปจากที่นี่ไม่ได้หรือ” เจ้าอ้วนชวีถาม
“ไม่ได้หรอก” เจ้าคำรามน้อยพูด “บนท้องฟ้าก็มีสัตว์อสูรบินได้วนเวียนอยู่ไม่น้อย ถ้าหากเจ้าขึ้นไป ก็คงได้แต่เป็นเป้าเท่านั้นแหละ”
ทางด้านคนตระกูลกัวก็ได้รับข่าวแล้วเช่นเดียวกัน คิดไปคิดมาแล้วกัวเพ่ยเพ่ยก็เดินเข้ามาพูดกับพวกเขาว่า “สัตว์อสูรเทพจำนวนไม่น้อยได้ล้อมหุบเขาแห่งนี้เอาไว้หมดแล้ว เกรงว่าอีกประเดี๋ยวจะต้องเกิดการต่อสู้กันขึ้นมาอย่างแน่นอน พอถึงเวลาพวกเราจะช่วยพวกเจ้าอย่างสุดความสามารถเลย”
“ขอบคุณความหวังดีของแม่นางกัวมาก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดด้วยรอยยิ้ม “แต่พวกเราไม่คิดจะต่อสู้กับสัตว์อสูรเทพเหล่านั้นโดยตรงหรอก”
“พวกเจ้าคิดจะขี่สัตว์อสูรบินได้จากไปอย่างนั้นหรือ” กัวเพ่ยเพ่ยพูดอย่างไม่เห็นด้วย “ด้านนอกก็มีสัตว์อสูรบินได้อยู่ไม่น้อย เดินทางด้วยวิธีนี้ไม่สะดวกหรอก”
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มอย่างมั่นใจในตัวเอง “ไม่ พวกเราไม่หนีไปไหนหรอก จะอยู่ในหุบเขานี่แหละ
