แบบนี้มีความคล้ายคลึงกับดินแดนบรรพบุรุษของตระกูลซือหม่าเป็นอย่างยิ่ง ทั้งคู่ต่างก็เป็นห้วงมิติอีกแห่งหนึ่ง เพียงแต่ว่าดินแดนบรรพบุรุษนั้นคงที่ ทว่าโลกย่อส่วนพรรค์นี้มีชีวิต ว่ากันว่าเคลื่อนไหวได้ตามกาลเวลา พวกเรามีเวลาหนึ่งปีสำหรับเสาะแสวงหาสมบัติล้ำค่าและยกระดับพลังยุทธ์ภายในนี้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“มีเวลาเพียงหนึ่งปีเท่านั้นเองหรือ! ถ้าหากครบหนึ่งปีแล้วพวกเราไม่ออกไปเล่า” ซือหม่าโยวหยางถาม
“ถ้าหากไม่ออกไป ก็คงได้แต่ติดอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิต” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “นอกจากนี้ยังไม่รู้ว่าชั่วชีวิตนี้ เมื่อใดที่มันจะมาเชื่อมต่อกับโลกใบนี้อีกครั้งด้วย เป็นไปได้ว่าชั่วชีวิตนี้อาจจะไม่มีใครเข้ามาที่นี่อีกแล้วก็ได้ ถ้าหากเจ้าอยากจะเป็นคนบ้านป่าเมืองเถื่อนอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิต ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ”
ซือหม่าโยวหยางสั่นสะท้านไปทั้งร่างแล้วเอ่ยว่า “ช่างมันเถิด ข้ายังชื่นชอบโลกอันดารดาษข้างนอกมากกว่าอยู่ดี”
“ตรงนี้ดูอะไรไม่ออกเลย พวกเราลองเดินกันสักทิศทางหนึ่ง ดูว่าจะหาของดีอะไรพบบ้างหรือไม่” ซือหม่าโยวหรานพูด
“ดีเลย โยวหลานรับสัมผัสได้ว่าที่ใดมีสมบัติฟ้าดินอยู่บ้าง” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างเห็นด้วย
ซ