ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่สนใจว่าคนตระกูลซือหม่าจะยิ้มเยาะตนเช่นไร เธอดูแหวนเก็บวัตถุเหล่านั้นผ่านตารอบหนึ่งแล้วค้นพบว่าตระกูลหลี่นี้มิเสียทีที่เป็นตระกูลนักหลอมยา พื้นฐานมั่งคั่งกว่าคนทั่วไปมากมายเหลือเกิน!
“เจ้าเก็บของพวกนี้ไปเสีย ภายในมียาวิเศษและเครื่องยาอยู่ไม่น้อยเลย” เธอมอบแหวนเหล่านั้นให้กับซือหม่าโยวหลิน
ซือหม่าโยวหลินรู้ว่าเธอมีเจดีย์วิญญาณ ซึ่งภายในนั้นมีของดีอยู่มากมาย ของเหล่านี้จึงไม่เข้าตาเธอเลย จึงได้ยกให้เขาหมด
“เอาละ ตอนนี้กลับเมืองวิเศษกันดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พวกเรามาก่อเรื่องที่สมาคมนักหลอมยา ไม่รู้ว่าพวกท่านปู่จะรับไหวหรือไม่ แต่มีศิษย์พี่อยู่ ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
เดิมทีอูหลิงอวี่บอกว่าจะอยู่กับเธอ ผลปรากฏว่าถูกเธอทิ้งเอาไว้ บอกว่าให้ช่วยดูตระกูลซือหม่า อย่างน้อยก็จนกว่าเธอจะส่งคนทั้งหมดกลับไปได้
แต่สิ่งที่เธอคิดไม่ถึงก็คืออูหลิงอวี่จะให้ตำหนักผู้วิเศษออกหน้า ทั้งยังบอกความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองออกไปด้วย มีสถานะเช่นนี้เป็นหลักประกัน สมาคมนักหลอมยาย่อมไม่กล้าทำอะไรอยู่แล้ว
พวกเขายังไปไม่ถึงเมืองวิเศษ ท่าทีของเจ้าไก่ฟ้าก็เปลี่ยนไป แล้วเอ่ยกับซือหม่าโ
