ามาจากข้างนอกอย่างรีบร้อน แล้วมอบจดหมายซองหนึ่งให้กับรองประธานสมาคมเฉียน
หลังจากที่รองประธานสมาคมเฉียนได้อ่านจดหมายแล้วสีหน้าก็ไม่น่าดูอย่างที่สุด
“ทำไมหรือขอรับ” หานโม่เห็นท่าทีผิดปกติจึงเอ่ยถามขึ้น
คนอื่นๆ ก็มองเขาเช่นเดียวกัน ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดรองประธานสมาคมที่สีหน้าโกรธเคืองอย่างยิ่งเมื่อครู่ ถึงได้ดูราวกับเด็กน้อยไปในทันใด
รองประธานสมาคมเฉียนส่งจดหมายให้กับผู้อาวุโสข้างกาย หลังจากที่ผู้อาวุโสท่านนั้นอ่านจบแล้วก็ตกใจไม่น้อย
“ผู้อาวุโส”
ผู้อาวุโสท่านนั้นสงบสติอารมณ์แล้วเอ่ยว่า “นี่คือจดหมายที่ประมุขตำหนักผู้วิเศษเขียนด้วยลายมือตนเอง บอกว่าผู้วิเศษแห่งโลกเบื้องบนกล่าวว่าซือหม่าโยวเย่ว์คือศิษย์น้องเล็กของเขา หลี่มู่และตระกูลหลี่ลอบสังหารศิษย์น้องเล็กของเขา เป็นโทษที่มิอาจให้อภัยได้ ตอนนี้ศิษย์น้องเล็กของเขาต้องการคิดบัญชีกับพวกหลี่มู่ หวังว่าสมาคมของเราจะไม่สอดมือยุ่งเกี่ยว ไม่อย่างนั้นหากทำให้ผู้วิเศษแห่งโลกเบื้องบนโมโห เกรงว่าตำหนักผู้วิเศษก็คงมิอาจระงับเพลิงโทสะของเขาเอาไว้ได้”
“อะไรนะ!”
ผู้คนในที่นั้นตกตะลึงไปเสียแล้ว โดยเฉพาะหานโม่ เขาเคยได้สัมผัสกับอูหลิงอวี่มาแล้ว คิดไม่ถึงว่าซื
