ก็พอแล้ว”
พอพูดจบเธอก็เก็บตัวเจ้าไก่ฟ้าและซือหม่าโยวหลินเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณทั้งคู่
ซือหม่าโยวหลินรับสัมผัสสภาพแวดล้อมรอบด้านแล้วรู้สึกว่าแรงกดดันที่ชวนให้คนหายใจไม่ออกนั้นหายไปแล้ว สิ่งที่เข้าสู่สายตาของเขาก็คือสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาเหล่านั้นของซือหม่าโยวเย่ว์
“พวกเจ้ากินยาวิเศษกันก่อนสิ” เจ้าวิญญาณน้อยโยนยาวิเศษให้พวกเขาคนละขวด หลังจากนั้นจึงมองออกไปด้านนอกอย่างเป็นกังวล
“ที่นี่คือ…” เขามองสภาพแวดล้อมอันแปลกตานี้อย่างตกตะลึง
“ที่นี่คือห้วงมิติของโยวเย่ว์น่ะ” เจ้าไก่ฟ้ากินยาวิเศษลงไปแล้วนั่งลงรวบรวมลมปราณ พร้อมกันนั้นก็สังเกตการณ์ด้านนอกไปด้วย
ถึงแม้ว่าในใจของซือหม่าโยวหลินจะมีข้อสงสัยอยู่ไม่น้อย แต่ก็รู้ดีว่าตอนนี้มิใช่เวลาที่เหมาะสมในการถามเรื่องเหล่านี้ จึงมองไปข้างนอกพร้อมกับทุกคนด้วย
หลังจากที่ซือหม่าโยวเย่ว์พบว่าเหลือเธออยู่เพียงคนเดียวแล้ว แรงกดดันในอากาศก็ลดน้อยลงแล้วเช่นกัน เธอจึงหยิบยาวิเศษหลายเม็ดออกมากิน หลังจากนั้นก็เอาใส่ไว้ในปากจำนวนหนึ่งเผื่อยามฉุกเฉินด้วย
“ย่ามันสิ นี่มันเป็นค่ายกลฝีมือใครกัน พวกเราเดินวนอยู่ในนี้มาสองสามวันได้แล้ว ก็ยังไม่เห็นหัวเลย แล้วยังทำของผ
