”
เธอรู้สึกว่าภายในกายเจ็บปวดยากจะทานทน พลังวิญญาณในร่างกายหดเข้าสู่จุดตันเถียนทีละเล็กละน้อย จากนั้นไอพลังมืดมิดขุมหนึ่งก็แผ่ออกมาจากร่างกายเธอ ทำให้เจ้าไก่ฟ้าและซือหม่าโยวหลินที่โอบเธออยู่แยกตัวจากกัน
“โอ๊ย!” ซือหม่าโยวเย่ว์กุมหน้าอกแล้วคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ดูอ่อนแออยู่บ้าง
“โยวเย่ว์หรือ” เจ้าไก่ฟ้าและซือหม่าโยวหลินมองเธออย่างตกใจ ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรไปเสียแล้ว
“ครืน… ครืน…” น้ำจากธารน้ำใต้ดินเหล่านั้นตามมา แล้วไหลลงมาตามกำแพง
“ไสหัวกลับไปเดี๋ยวนี้นะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ยปากตะคอกในทันใด
น้ำในลำธารเหล่านั้นนิ่งไป จากนั้นจึงไหลกลับไปตามทิศทางที่ไหลมา
……………………………………..
