่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดเสียแล้ว ท่ามกลางความมืด เธอก็รู้สึกว่ามีคนกระโดดลงมาก่อนที่แผ่นหินจะเคลื่อนตัวปิดด้วย
หลุมด้านล่างลึกมาก น่าจะเกือบร้อยเมตรได้ เพราะแผ่นหินด้านบนปิดลงแล้ว ด้านล่างจึงมืดสนิท
“พรึ่บ…” เธอรีบจุดไฟขึ้นมากองหนึ่ง จึงมองเห็นพื้นดิน จากนั้นจึงรีบจัดท่าทางตัวเองให้ร่อนลงสู่พื้นได้อย่างมั่นคง
หลายวินาทีต่อมา อีกคนหนึ่งจึงร่อนลงมาด้วย
“โยวหลินหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นผู้ที่มาด้วยชัดเจนแล้วจึงพูดอย่างตกใจว่า “เจ้ามาได้อย่างไรกัน”
“ข้าเห็นเจ้าออกมาแล้วรู้สึกว่าต้องมีบางอย่างผิดปกติ จึงได้ตามมาเงียบๆ แต่พอข้ามาถึงก็เห็นเจ้าร่วงลงมา ก็เลยลงมากับเจ้าด้วยน่ะสิ” ซือหม่าโยวหลินพูด
“ขอบคุณมาก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดด้วยรอยยิ้ม
พวกเขามองประเมินรอบด้านโดยอาศัยแสงสว่างจากเปลวไฟ ก็พบว่านี่เป็นเพียงแค่ถ้ำหินขนาดสองตารางเมตร กำแพงทั้งสี่ด้านเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำ คิดดูแล้วน่าจะเป็นกลไกอย่างหนึ่งที่ติดตั้งเอาไว้ก่อนหน้านี้
“ตะไคร่น้ำใต้เท้าออกจะแปลกประหลาดอยู่บ้างนะ” ซือหม่าโยวหลินพูด
“หืม?” ในขณะที่ซือหม่าโยวเย่ว์คิดจะดูตะไคร่น้ำเหล่านี้อย่างละเอียดอยู่นั้นเอง เหนือศีรษะก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น
ซือห
