เร็วเข้าสิ ถึงแม้เขาจะเป็นศิษย์พี่ของเจ้าก็ปล่อยไปไม่ได้”
“พี่… พี่สาม… ความจริงแล้วก็ไม่มีอะไรหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นท่าทีเดือดดาลของซือหม่าโยวหรานจึงรีบเอ่ยปลอบ
“นี่ยังไม่มีอะไรอีกหรือ เขาจะให้เจ้านอนด้วยเลยนะ! นี่ยังเรียกว่าไม่มีอะไรอีกหรือ” ซือหม่าโยวหรานตะโกนเสียงดัง “เจ้าบอกมาสิ เขาขืนใจเจ้าใช่หรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นท่าทีของซือหม่าโยวหรานจึงรีบรั้งตัวเขาเอาไว้พลางเอ่ยว่า “ไม่ได้เป็นเหมือนที่ท่านคิดหรอกน่า”
“แล้วเป็นอย่างไรเล่า” ซือหม่าโยวหรานถลึงตาใส่ซือหม่าโยวเย่ว์ น่าตกใจจนทำให้เธอหดคอโดยไม่รู้ตัว
“ก็ตอนเลือกไข่สัตว์อสูรตอนอยู่ที่วิทยาลัย ที่ข้าถูกส่งตัวไปยังเทือกเขาผู่สั่วอย่างไรเล่า ตอนอยู่ในภูเขาข้าได้ช่วยเขาเอาไว้ เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยทีเดียว จากนั้นเขาก็บอกให้ข้าดูแลเขาสักระยะหนึ่ง แล้วเขาจะตอบแทนข้า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เดิมทีข้าก็คิดจะบำเพ็ญอยู่ภายในภูเขาสักระยะหนึ่งอยู่แล้ว ก็เลยรับปากไป เพราะมีเตียงเพียงแค่หลังเดียว ดังนั้นก็เลยนอนด้วยกัน ยาวิเศษที่ให้ท่านปู่กินแล้วเลื่อนระดับในตอนนั้น ก็คือสิ่งตอบแทนที่เขาให้มาอย่างไรเล่า”
“เป็นเช่นนี้เองหรือ
