” ซือหม่าโยวหรานมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางกะพริบตาแล้วถามด้วยสายตาว่า เขาไม่รู้หรือว่าเจ้าเป็นสตรี
ไม่รู้หรอก ซือหม่าโยวเย่ว์กะพริบตา
ถ้าหากให้ซือหม่าโยวหรานรู้ว่าอูหลิงอวี่รู้เรื่องที่ตนเป็นสตรีแล้วยังใกล้ชิดกับตนอยู่ ทั้งยังจูบตนอีกด้วย คาดว่าเพลิงโทสะของเขาคงไม่มีทางมอดลงได้แน่
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง เช่นนั้นก็ดี” ซือหม่าโยวหรานมิได้โมโหเช่นนั้นอีกแล้ว หลังจากนั้นจึงมองอูหลิงอวี่แล้วเอ่ยว่า “ท่านผู้วิเศษ ข้ารู้ว่าพลังยุทธ์ของท่านแข็งแกร่งยิ่งนักสถานะที่เบื้องล่างนี้สูงส่งอย่างยิ่ง แต่ถ้าหากท่านจะทำร้ายน้องห้า ต่อให้ต้องเสี่ยงชีวิต พวกเราก็จะทวงคืนความยุติธรรมให้นางเอง”
อูหลิงอวี่ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าพวกซือหม่าโยวหรานจะหวงแหนซือหม่าโยวเย่ว์ถึงเพียงนี้ และเมื่อดูทัศนคติของซือหม่าโยวเย่ว์ที่มีต่อพวกเขา เขาก็รู้สึกขึ้นมาในทันทีว่าถ้าหากไม่ซื้อใจคนในครอบครัวเธอ ก็จะกลายเป็นก้างขวางคอชิ้นโตของเขาในอนาคตอย่างแน่นอน
“เจ้าวางใจเถิด โยวเย่ว์เป็นศิษย์น้องของข้า ข้าย่อมไม่มีทางรังแกเขาอยู่แล้ว ถ้าหากมีใครรังแกเขา ข้าก็จะปกป้องเขาเอง” อูหลิงอวี่พูด
ซือหม่าโยวเย่ว์หันไปถลึงตา
