เหยียน มิได้เลือกน่าหลานเจี๋ย ถึงแม้ว่าสายตาจะมองไปทางตระกูลซือหม่า ทว่าสายตากลับมิได้หยุดอยู่บนร่างซือหม่าโยวหลิน หากแต่จ้องมองคนที่ไม่เคยลงสนามเลย!
ทุกคนที่รู้จักพวกเขาล้วนรู้ว่าเขานั้นเหนือกว่าคนรุ่นเยาว์ทั่วไป นอกจากตัวประหลาดเหล่านั้นแล้วก็ไม่มีคนในระดับเดียวกันอีก แต่เขากลับเมินเฉยต่อคนเหล่านั้นแล้วไปเลือกนักหลอมยาคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ จะบอกว่าพลังยุทธ์ของซือหม่าโยวเย่ว์ร้ายกาจกว่าพวกผู้มีพรสวรรค์เหล่านั้นอีกหรือ
นอกจากนี้ยังมีคนสังเกตคำพูดของเขาด้วย สิ่งที่เขาพูดคืออยากประลองกับเขาหรือไม่ มิได้พูดว่ากล้าหรือไม่ เห็นได้ชัดว่าเขาวางตนเอาไว้อย่างถ่อมตัวยิ่งนัก
ซือหม่าโยวเย่ว์ก็คิดไม่ถึงว่าเขาจะอยากแข่งกับตน จึงตกตะลึงไป ก่อนจะส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “ไม่อยากหรอก”
“ทำไมเล่า เจ้าไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาอย่างนั้นหรือ” ซางเฉียงหลีสีหน้าไม่น่ามองอย่างยิ่ง
“เจ้าแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ต้องเป็นคู่ประลองที่ยอดเยี่ยมแน่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แต่ข้าไม่น่าประลองด้วยหรอก ทั้งยังไม่ชอบประลองต่อหน้าผู้คนมากมายถึงเพียงนี้อีกด้วย”
ซางเฉียงหลีเงียบงันไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า “ถ้าหากไปพบเจ้าที่อื่นแล้วเจ้าจะรับคำท้าประ
