างเศร้าใจของนาง พลางพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “เจ้า… เจ้าถูกคนลวนลามอย่างนั้นหรือ”
น่าหลานหลานไม่พูดจา เพียงแค่ร้องห่มร้องไห้เท่านั้น
สาวใช้ข้างกายพูดขึ้นแทน “คุณชายหลี่ มิได้เป็นดังที่ท่านคิดนะเจ้าคะ คุณหนูบ้านข้ายังคงบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ แต่ว่า… แต่ว่า… ถ้าหากมิใช่เพราะข้าเข้าไปทัน เกรงว่าคุณหนูของข้าคงจะ… คงจะถูกเจ้าคนชั่วช้านั่นบ่อนทำลายเสียแล้ว!”
หลี่มู่ได้ยินเช่นนี้แล้วจึงค่อยคลายใจลง จากนั้นเพลิงโทสะก็พุ่งสูงเสียดฟ้า สองมือคว้าไหล่น่าหลานหลานพลางเอ่ยว่า “เป็นใครกัน ใครมันกล้ามาล่วงเกินเจ้า”
“ท่านอย่าถามอีกเลยนะ พี่หลี่ ต่อให้ทำไปเพื่อข้า แต่ท่านไม่รู้จะดีกว่า ถ้าหากคนผู้นั้นพูดเรื่องนี้ออกไป ข้าก็คงไม่มีหน้าไปพบผู้คนอีกแล้ว!” น่าหลานหลานร้องไห้พลางอ้อนวอน
“ไม่ว่าจะเป็นใคร ข้าจะทำให้มันมิอาจพูดออกมาได้อีกเลย!” หลี่มู่พูด “หลานเอ๋อร์ เจ้ารีบบอกมาสิว่าเป็นใคร ข้าจะไปแก้แค้นแทนเจ้าเอง ข้าจะสับร่างมันเป็นหมื่นชิ้นเลย!”
“สับร่างเป็นหมื่นชิ้นอะไรกัน ท่านอย่าเอ่ยวาจาเช่นนั้นอีกเลยนะ ถึงแม้ว่าเมืองวิเศษจะไม่อนุญาตให้ฆ่าคน แ