อมยิ้มน้อยๆ แต่กลับทำให้คนรู้สึกคล้ายกับเสือยิ้มอยู่บ้าง เพราะในรอยยิ้มน้อยๆ นั้นแฝงความหนาวเหน็บเอาไว้ด้วย
หานโม่พยักหน้าให้กับพวกเขา หลังจากนั้นจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางเอ่ยว่า “ข้าได้ฟังเรื่องการประลองระหว่างเจ้ากับหลี่มู่มาบ้าง ได้ยินว่าเจ้าแข็งแกร่งยิ่งนัก”
“ร้ายกาจกว่าเขาเล็กน้อยเท่านั้น ไม่อย่างนั้นจะเอาชนะเขาได้อย่างไรเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ถ้าหากเจ้าต้องการ ไม่ลองมาเข้าร่วมงานประลองหลอมยาในภายหน้าดูเล่า” หานโม่พูดพลางหยิบเทียบเชิญสีทองออกมา
ซือหม่าโยวเย่ว์รับเทียบเชิญมาโดยไม่แสดงท่าทีแล้วอมยิ้มเอ่ยว่า “ถ้าถึงตอนนั้นข้ามีอารมณ์อยากไป บางทีอาจจะไปก็ได้นะ”
“หวังว่าพวกเราจะได้พบกันที่งานประลองนะ สมาคมยังมีธุระต้องทำ พวกเราขอตัวกลับก่อน” หานโม่พูดพลางพยักหน้าให้เธอแล้วพาคนของสมาคมนักหลอมยาจากไป
“น้องห้า เจ้าจะไปเข้าร่วมงานประลองหลอมยาหรือไม่” ซือหม่าโยวเล่อถาม
“ข้าไม่ได้สนใจเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์โยนเทียบเชิญเก็บเข้าไปในแหวนเก็บวัตถุโดยไม่แม้แต่จะมอง
“ได้ยินว่างานประลองคราวนี้จะมีการตกรางวัลอย่างงามเชียวนะ” ซือหม่าโยวหยางพูด
“มีผู้เชี่ยวชาญแขนงอื่นด้วยหรือไม่ นักฝึกสัตว์อสูร? นักห
