ลอมวัตถุ?” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“มีครบหมดเลย” ซือหม่าโยวหยางพูด
“อีกประเดี๋ยวไปถามพวกเจ้าอ้วนว่าอยากไปเข้าร่วมกันหรือไม่ ถึงอย่างไรข้าก็ไม่สนใจอยู่ดี” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ข้าว่าหานโม่ผู้นั้นมีความสนใจในตัวเจ้าเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังได้ยินมาว่าเขาหัวรั้นนัก ถ้าหากเขาอยากให้เจ้าไป ก็ต้องหาทางให้เจ้าไปเข้าร่วมจนได้” ซือหม่าโยวเล่อพูด
“จริงหรือ เช่นนั้นก็ต้องมาดูกันว่าเขามีความสามารถพอหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ไปเถิด กลับกันดีกว่า”
สองวันต่อมาเป็นการประลองของคนรุ่นกลาง ซึ่งซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ไปดูการประลองเลย หากแต่ใช้เวลาฝึกยุทธ์อยู่ในลานบ้านแทน รอให้ถึงเวลาที่คนรุ่นเยาว์ประลองกันแล้วจึงค่อยไปยังสังเวียนต่อสู้ใหม่อีกครั้ง
ในการประลองสองครั้งที่ผ่านมา สถานการณ์ของตระกูลซือหม่ามิสู้ดีนัก ควรจะเรียกว่าย่ำแย่เสียมากกว่า เพราะอยู่เป็นลำดับสุดท้ายในห้าตระกูล ถ้าหากรุ่นเยาว์ชนะได้ไม่ถึงสิบครั้งพวกเขาก็จะรั้งอยู่ลำดับท้ายสุดโดยสิ้นเชิง
