องนางกำลังฟื้นตัว พอกลับไปถึงตระกูลแล้วก็จะได้สิ่งต่างๆ มามากยิ่งขึ้น ทำให้พลังจากสายโลหิตของนางพัฒนาได้อย่างแข็งแกร่งที่สุดด้วย”
“สายรุ้งก็อยู่ดีมาตลอดเลยมิใช่หรือ เหตุใดจู่ๆ จึงต้องฟื้นพลังสายโลหิตด้วยเล่า”
เจ้าไก่ฟ้าสะดุ้งแล้วเอ่ยว่า “เป็นเรื่องในหมู่สัตว์อสูรวิเศษอย่างพวกเรา พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจหรอก”
“อ้อ” ซือหม่าโยวเย่ว์คิดๆ ดูแล้วก็ใช่ จึงมิได้ถามอะไรต่ออีกแล้วเดินไปข้างหน้าต่อ
ถึงแม้ว่าเจ้าไก่ฟ้าจะเดินไปพร้อมกันกับพวกเธอ แต่หัวใจกลับล่องลอยไปยังวันที่ซือหม่าโยวเย่ว์ได้รับบาดเจ็บ
วันนั้นเพลิงชาดออกมาแล้วเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ได้รับบาดเจ็บ แล้วก็รู้ว่าเหตุใดเธอจึงได้รับบาดเจ็บ ถึงแม้ว่าจะแผ่กลิ่นอายเยียบเย็นออกมาแต่ก็มิได้พูดอะไร
หลังจากที่ตรวจสอบอาการของซือหม่าโยวเย่ว์จนแน่ใจแล้ว ครั้งเห็นสายรุ้งที่อยู่บนเตียงจึงบินเข้าไปแล้วเอ่ยประโยคหนึ่งว่า “นี่เป็นต้นกล้าชั้นดีเลยทีเดียว”
พอพูดจบ ภายในไข่ก็แผ่รัศมีสีแดงชาดออกมาวงแล้ววงเล่า และห่อหุ้มตัวสายรุ้งเอาไว้
เจ้าไก่ฟ้าค้นพบว่ามีโลหิตสองหยดกลั่นตัวออกมาจากด้านในเปลือกไข่แล้วหยดลงบนร่างของสายรุ้ง ทันใดนั้นบนร่างกายของสายรุ้งก็แผ่รัศมีระยิบระยับจับตา
