“พวกเราน่ะหรือ ก็ไม่ได้ทำอะไรนี่ แค่เที่ยวเล่นไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น งานประลองใกล้จะเริ่มต้นขึ้นแล้ว มีคนมามากมายเหลือเกิน ในเมืองคึกคักเป็นอย่างยิ่งเลยทีเดียว”
“เจ้าพวกแล้งน้ำใจ ข้าพักฟื้นอยู่ที่นี่ แต่พวกเจ้ากลับเที่ยวเล่นไปทั่วนี่นะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ตำหนิ
เป่ยกงถังหัวเราะ รู้ว่าเธอแค่พูดไปเรื่อยเท่านั้น มิได้เก็บไปใส่ใจ
“ใช่แล้ว ได้ยินว่าพรุ่งนี้โอวหยางก็จะมาถึงแล้วนะ”
“จริงหรือ งานประลองนั่นมิได้จะเริ่มต้นขึ้นแล้วหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ยังเหลืออีกสามวัน คาดว่าเจ้าคงจะพลาดมันแล้วล่ะ” เป่ยกงถังพูด
“ไม่มีทาง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างมั่นใจในตัวเอง
เธอย่อมรู้จักร่างกายของตัวเองดี ถึงแม้ว่าคราวนี้จะได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แต่ด้วยการฟื้นฟูตัวเองตามธรรมชาติของกายมารเทพ บวกกับยาวิเศษและน้ำทิพย์วิญญาณ อาการบาดเจ็บของเธอจึงฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว จนตอนนี้เกือบจะหายดีแล้ว เพียงแต่เพื่อร่างกายแล้ว เธอจึงอยากจะพักฟื้นอีกสักสองวัน
“ใช่แล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าไก่ฟ้านั่นพาสายรุ้งไปไหน ตั้งแต่ข้าฟื้นขึ้นมาก็ไม่เห็นเจ้านั่นเลย”
“ข้าได้ยินเขาบอกกับท่านอาจารย์ของเจ้าว่าเขาจะพาสายรุ้งกลับตระกูลน่ะ” เป่ยกงถังพูด “แต่ไปไหนนั้นข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”
“กลับตระกูลหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์งงงัน “ตระกูลของสายรุ้งอยู่ที่ไหนกัน เนิ่นนานถึงเพียงนี้จึงยังไม่กลับมาอีก”
“ดินแดนอี้หลินไม่มีตระกูลวิหคเพลิง ดังนั้นข้าจึงคิ
