“พี่สาว จะทำเช่นไรกันดี ฮือๆๆ…” สายรุ้งร้องไห้โฮอยู่บนร่างเจ้าไก่ฟ้า
ซือหม่าโยวเย่ว์เองก็ยากจะรับไหว เธอเคยเห็นเขาจำแลงกายกับตาตนเอง และอยู่ร่วมกันมานานถึงสองปี ตอนนี้เขาบาดเจ็บจนมีสภาพเช่นนี้ ทำให้เธอมิอาจเชื่อสายตาตนเองได้เลยจริงๆ
เธอมองมารเฒ่าพลางถามว่า “ท่านอาจารย์ ไม่มีหนทางช่วยเขาแล้วจริงๆ หรือ”
มารเฒ่าเห็นเธอกล้ำกลืนฝืนทน จึงเอ่ยว่า “มิใช่ว่าไม่มีหนทางหรอก เพียงแค่มันอันตรายเกินไปเท่านั้น อาจทำให้ผู้ที่ช่วยเหลือเขาบาดเจ็บได้”
“คือวิธีใดหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ทำพันธสัญญาน่ะ” มารเฒ่าพูด “ในร่างกายเขาไร้ซึ่งไอพลังชีวิตแล้ว ดังนั้นนี่จึงเป็นเพียงหนทางเดียวเท่านั้น แต่ถึงแม้จะทำเช่นนี้ก็มีความเสี่ยงอยู่ดี ถ้าหากสำเร็จแล้วเขาก็จะถอดร่างเปลี่ยนกระดูกได้ แต่ถ้าหากล้มเหลว ผู้ที่ทำพันธสัญญากับเขาก็จะได้รับผลตีกลับจากการทำพันธสัญญา”
“นี่มิใช่การทำพันธสัญญาโดยกำเนิด คงจะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตหรอกกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“เรื่องนี้คงไม่หรอก แต่อาจทำให้พลังยุทธ์ลดถอย พลังจิตลดลง แต่จะถูกทำร้ายมากเพียงใดนั้นมิอาจประมาณการได้เลย” มารเฒ่าพูด “ดังนั้นจึงต้องคิดให้ดีล่ะ”
“พี่สาว…” สายรุ้งมองซือห
