ม่าโยวเย่ว์ด้วยแววตาอ้อนวอน
ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูเจ้าไก่ฟ้าที่นอนหายใจรวยรินแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อมีวิธี เช่นนั้นก็ต้องลองดูสักตั้งสิ ท่านอาจารย์ อีกประเดี๋ยวท่านช่วยสร้างค่ายกลคุ้มกันให้ข้าด้วยนะ”
ปากบอกว่าค่ายกลคุ้มกัน แต่ความจริงแล้วถ้าหากล้มเหลว จะได้กระทบต่อชีวิตเธอเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
“เช่นนั้นข้าไปหานักฝึกสัตว์อสูรมาสักคนหนึ่งก่อนแล้วกัน” มารเฒ่าพูด
“ไม่ต้องหรอก ท่านอาจารย์” ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปแล้ววางมือลงบนหัวเจ้าไก่ฟ้า ก่อนจะเริ่มต้นใช้เคล็ดควบคุมสัตว์อสูรในการฝึกเขา
ตลอดสองปีมานี้ที่เธออยู่ร่วมกับเจ้าไก่ฟ้า ก็ได้กลายเป็นสหายกันไปเรียบร้อยแล้ว เธอเคยคิดว่าเจ้าไก่ฟ้าอาจจะทำพันธสัญญากับตน บางทีตอนที่ตนไปจากดินแดนอี้หลิน เขาจะได้เป็นสหายกับตน เธอยังเคยคิดว่าบางทีทุกคนอาจจะแยกเส้นทางเดินกันไป แต่เธอกลับไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมาทำพันธสัญญาในสถานการณ์เช่นนี้ได้
เพราะสติรับรู้ของเจ้าไก่ฟ้าเลือนรางไปเสียแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีการต้านทานโดยสัญชาตญาณ แต่ก็เบาบางอย่างยิ่ง เพียงไม่นานก็ถูกซือหม่าโยวเย่ว์จับได้อยู่หมัดเสียแล้ว
ในระหว่างกระบวนการฝึกให้เชื่อง กลิ่นอายของเจ้าไก่ฟ้าก็ยังค