กับพวกเราจริงๆ หรือ” พวกซือหม่าโยวเล่อถามพลางมองสี่พี่น้องอีกครั้ง
“ไม่ว่าอย่างไรที่นี่ก็คือบ้านของพวกเราอยู่ดี ” ลู่หมิงพูด “นอกจากนี้ข้ายังคิดว่าตอนนี้หลี่มู่คอยจ้องจะหาเรื่องเราอยู่ตลอดเวลา แต่ขอเพียงแค่เขามิได้มาด้วยตัวเอง พวกเราต้องจัดการได้แน่”
“ก็ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าระวังตัวด้วยล่ะ”
ตอนที่พวกซือหม่าโยวเย่ว์กลับไปถึงตระกูลซือหม่า เรื่องที่พวกเธอทำร้ายลูกน้องของหลี่มู่จนพิการก็แพร่ไปทั่วทั้งเมืองแล้ว
“ไม่เลวเลยนะ เพิ่งมาถึงที่นี่ก็ทำให้ชื่อตระกูลซือหม่าของพวกเราร้อนแรงไปทั่วทั้งเมืองวิเศษแล้ว” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างขบขัน
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปหาที่นั่งว่างแล้วนั่งลงพลางเอ่ยว่า “คราวนี้พวกเราได้เป็นอริกับสมาคมนักหลอมยาแล้ว พวกเจ้าต้องจัดการตัดข้าออกไปหรือไม่ เพื่อเลี่ยงไม่ให้ตระกูลเราพลอยลำบากไปด้วย”
“หึ…” ซือหม่าโยวหยางกลอกตาใส่เธอแล้วเอ่ยว่า “ข้าถามท่านอาเหรินมาแล้ว เดิมทีความสัมพันธ์ของพวกเรากับสมาคมนักหลอมยาก็ไม่ดีสักเท่าไหร่อยู่แล้ว อย่าได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย”
“เดิมทีข้าคิดจะหนีไปอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคงไม่ต้องหนีแล้วสินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางยิ้มตาหยี
ซื