กๆ ที่น่าสงสารเสียจริง”
“แยกย้ายกันดีกว่านะ ถ้าหากใครมาเห็นเข้าว่าพวกเราอยู่ที่นี่ ไม่แน่ว่าพวกเราเองก็อาจจะพลอยลำบากไปด้วย”
ผู้คนที่มามุงดูเดินจากไปโดยไม่มีใครเข้าไปช่วยเหลือคนบนพื้นเลยแม้แต่คนเดียว ราวกับมองไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น
พวกเขาหมดหนทาง จึงได้แต่เรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของตนออกมา ให้พวกมันแบกพวกตนกลับไป
ตอนที่หลี่มู่ได้รับข่าวว่าคนของตนถูกทำร้ายจนพิการนั้นเขาก็กำลังเดินออกจากตระกูลหลี่อยู่พอดี ขณะนั้นสีหน้าเขาอึมครึมจนน่ากลัว
กล้าทำร้ายแม้กระทั่งคนของเขา ช่างบังอาจยิ่งนัก!
“เจ้าบอกว่าใครอยู่กับพวกเขานะ” รัศมีบนร่างเขากดดันอย่างหนักเสียจนน่าหวาดหวั่น
เด็กรับใช้ที่มารายงานตกใจจนสองขาอ่อนยวบ จึงพูดตะกุกตะกักว่า “คือ… คือซือหม่าโยวเย่ว์ขอรับ เขายังให้คนนำคำพูดมาบอกด้วยว่าให้ท่านไปเรียกเขาว่าลูกพี่ขอรับ”
