ลู่หมิงนิ่งเงียบอยู่สองวินาทีก่อนจะเอ่ยว่า “ตอนนี้แขนข้าออกจะน่ากลัวอยู่บ้าง ช่างมันเถิดนะ”
“ข้าเป็นหมอ ไม่แน่ว่าข้าอาจจะรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าจนหายก็ได้นะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ลู่หมิงส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “เจ้ารักษาไม่ได้หรอก บริเวณที่เปลวเพลิงของหลี่มู่แผดเผาจะต้องเหลือวัตถุธาตุไฟทิ้งเอาไว้ ไม่มีทางขับออกได้ ไม่มีทางทำลายได้ วัตถุธาตุไฟพรรค์นี้ นอกจากนายของมันเองจะมาสูบออกไปแล้ว ก็มีเพียงการใช้ต้นหญ้าแรดอายุสองร้อยปีขึ้นไปเท่านั้นจึงจะรักษาให้หายได้”
“วัตถุธาตุไฟคงอยู่ในร่างกายของเจ้าได้ด้วยหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่งจะเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้เป็นครั้งแรก
“ใช่แล้ว ยาวิเศษที่ข้ากินมาตลอดหนึ่งเดือนนี้มากพอที่จะให้คนมีแผลไหม้ทั่วไปถอดร่างเปลี่ยนกระดูกได้เลยทีเดียว แต่เมื่อพบกับเหตุการณ์เช่นนี้ เลือดเนื้อที่เพิ่งเจริญขึ้นมาใหม่ทนอยู่ได้แค่ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็จะถูกวัตถุธาตุไฟในร่างกายแผดเผาไปจนหมดสิ้นแล้ว” ลู่หมิงพูดอธิบาย
ในขณะนี้เอง ลู่ยวนก็ยกน้ำเข้ามาสองถ้วยพลางเอ่ยว่า “ถึงแม้ว่าต้นหญ้าแรดอายุสองร้อยปีขึ้นไปนี้จะหายาก แต่ก็มิใช่ว่าจะหาไม่ได้เลย ทว่าเจ้าหลี่มู่ผู้นั้นกลับห้ามไม่ให
