้ผู้คนของเมืองวิเศษขายให้กับพวกเรา ทำเอาพี่ใหญ่พี่สามต้องไปเสาะหาถึงในภูเขา ช่างใจอำมหิตเสียจริง!”
“เรื่องราวเป็นเช่นนี้แล้ว อย่างแย่ที่สุดข้าก็แค่ตัดแขนทิ้งเสียให้สิ้นเรื่อง ขอแค่พวกเขามีชีวิตอยู่ต่อไปได้ก็พอแล้ว” ลู่หมิงพูด
“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรเล่า!” ลู่ยวนพูด “พรสวรรค์ในการหลอมยาของท่านยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ ถ้าหากตัดแขนตัวเองแล้วต่อจากนี้ท่านจะหลอมยาได้อย่างไรกัน”
“ข้าคนเดียวลากพวกเจ้าสามคนให้พลอยลำบากไปด้วย แค่นี้ข้าก็ลำบากใจจะแย่อยู่แล้ว ตอนนี้พี่ใหญ่ยิ่งออกไปเสี่ยงอันตราย ขอเพียงแค่พวกเราทั้งตระกูลมีชีวิตอยู่ดี ต่อให้มีแขนเดียวข้าก็อยู่ต่อไปได้น่า”
“ไม่ได้ ไม่ว่าจะต้องทุ่มเทอะไรมากมายเพียงใด พวกเราก็ต้องรักษาท่านจนหายดีให้จงได้ ท่านอย่าลืมสิว่าท่านยังแบกรับภาระอันหนักอึ้งในการพลิกฟื้นตระกูลลู่อยู่ด้วยนะ!” ลู่ยวนในตอนนี้เด็ดขาดเป็นอย่างยิ่ง
“อะแฮ่มๆ” ถึงแม้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะซาบซึ้งในความสัมพันธ์ฉันพี่น้องของพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้ก็ไม่ควรทำเหมือนว่าพวกเธอไม่มีตัวตนอยู่สิ
ลู่หมิงและลู่ยวนจึงค่อยนึกขึ้นมาได้ว่าพวกเขายังอยู่ด้วย จึงยิ้มให้พวกเขาอย่างขอโทษขอโพย
“ข้ารับปากลู
