้างๆ
อันที่จริงแล้วต่อให้เธอไม่เอ่ยเตือน ลู่หมิงก็รู้อยู่แล้วว่าต้องทำเช่นไร เพียงไม่นานน้ำในอ่างก็กลับมาใสสะอาดดังเดิม
“พี่รอง เป็นเช่นไรบ้าง” ลู่ยวนถามพลางจ้องมองเขา
ลู่หมิงยกแขนของตนออกมาพลางเอ่ยว่า “ไม่รู้สึกแสบร้อนแล้วละ”
เขารับสัมผัสแขนตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะพูดอย่างดีใจว่า “ดูเหมือนว่าจะไม่มีวัตถุธาตุไฟอยู่อีกต่อไปแล้ว! เหลือเพียงแค่ส่วนที่ติดอยู่กับกระดูกและเส้นลมปราณ แต่มีจำนวนเพียงน้อยนิดเท่านั้นเอง”
ขณะนี้เอง เป่ยกงถังก็หลอมยาวิเศษเสร็จเรียบร้อยแล้วนำมาให้ลู่หมิงกินลงไป
ผ่านไปครู่หนึ่งลู่หมิงจึงเอ่ยว่า “วัตถุธาตุไฟถูกขจัดไปหมดแล้ว!”
“จริงหรือ ดีเหลือเกิน!” ลู่ยวนตื่นเต้นดีใจจนแทบกระโดด
ซือหม่าโยวเย่ว์มอบยาวิเศษให้เขากินอีกเม็ดหนึ่ง
เพียงไม่นานสะเก็ดสีดำบนท่อนแขนของลู่หมิงก็หลุดร่วงไปจนหมด เนื้อใหม่เจริญขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง
“ยาวิเศษชนิดนี้ให้ผลดีกว่ายาที่พี่รองเคยกินก่อนหน้านี้เสียอีก!” ลู่ยวนพูดยิ้มๆ
ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่งมาถึงโลกแห่งนี้ ได้กินยาวิเศษรักษาแผลขั้นสามครั้งแรก ก็ทำให้เธอหายดีได้อย่างรวดเร็วแล้ว ตอนนี้ระดับขั้นของยาวิเศษสูงขึ้นอีก ก็ย่อมออกฤทธิ์ได้
