ดีกว่าและรวดเร็วกว่า
“ไม่มีวัตถุธาตุไฟอยู่บนแขนแล้ว ดังนั้นตอนนี้ฤทธิ์ยาก็คงจะดีขึ้นบ้างแล้วละ” ลู่หมิงพูด
ลู่ยวนจ้องมองท่อนแขนของลู่หมิง ก่อนหน้านี้แขนของเขาก็มีเนื้อใหม่เจริญขึ้นมา แต่เพียงครู่เดียวก็ถูกแผดเผาจนดำเป็นตอตะโกเช่นเดิมอีก
แต่ลู่หมิงจะไม่ทำก็ไม่ได้ มิฉะนั้นวัตถุธาตุไฟเหล่านั้นก็จะแผดเผากระดูกและเส้นลมปราณจนหมด
เมื่อเห็นพี่ชายของตนต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า พี่น้องตระกูลลู่ต่างก็เจ็บปวดใจไม่น้อย
ลู่หมิงเข้าใจความคิดของน้องสาวตน จึงใช้แขนอีกข้างหนึ่งลูบศีรษะนางพลางยิ้มแล้วเอ่ยว่า “วางใจเถิด คราวนี้ไม่เป็นเหมือนเดิมแน่”
“อืม” ลู่ยวนพยักหน้า หยาดน้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อย
พลังจิตของลู่หมิงในตอนนี้แตกต่างกับตอนที่ได้พบหน้ากันครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง คล้ายกับมีชีวิตชีวาขึ้นมาตลอดร่าง เขาคารวะซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถังอย่างใหญ่โตพลางเอ่ยว่า “ขอบคุณทั้งสองท่านมากที่ช่วยเหลือ แต่พวกเราไม่มีสิ่งใดที่จะตอบแทนพวกเจ้าทั้งสองได้เลย”
“ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร ข้าเห็นเจ้าหลี่มู่ผู้นั้นไม่เข้าตา จะช่วยเจ้าสักหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์โบกไม้โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ค่อยว่ากัน
