เถิด ข้าบอกแล้วว่าเจ้าให้ข้าดูอาการแล้วข้าจะมอบต้นหญ้าแรดให้เจ้า ดังนั้นเจ้าก็ไม่ต้องรู้สึกอะไรให้มากมายนักเลย”
“เช่นนั้นก็ยังต้องขอบคุณอยู่ดี” ลู่หมิงพูด
“เหตุใดพวกเจ้าจึงอาศัยอยู่ในเขตศูนย์กลางได้เล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม เปลี่ยนหัวข้อสนทนาได้สำเร็จ
ลู่หมิงถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ถึงแม้ว่าตระกูลลู่ของข้าจะมีจำนวนคนบางตามาโดยตลอด แต่ก็นับได้ว่าเป็นตระกูลนักหลอมยา บรรพชนผู้ก่อตั้งของพวกเราเคยเป็นผู้อาวุโสใหญ่แห่งสมาคมนักหลอมยา เพราะประสบความสำเร็จอย่างกว้างไกลในด้านนักหลอมยา ดังนั้นจึงได้รับอนุญาตให้พักอาศัยในเขตศูนย์กลางได้ แต่ต่อมาตระกูลพวกเราถูกตระกูลหลี่ลอบทำร้าย ท่านบรรพชนผู้ก่อตั้งสิ้นชีพโดยไม่คาดคิดในขณะหลอมยา ท่านปู่ท่านทวดท่านอื่นๆ ก็ประสบเหตุไม่คาดฝันขึ้นอย่างต่อเนื่องกัน จนถึงตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่พวกเราสี่พี่น้องเท่านั้น”
