“ทำไมหรือ” เจ้าอ้วนชวีเห็นลู่หย่วนร้อนใจถึงเพียงนั้นจึงเอ่ยถามขึ้น
“ก่อนหน้านี้ตอนข้ากับพี่ใหญ่เข้าไปในภูเขา เคยเห็นต้นหญ้าแรดอายุสองร้อยปีต้นหนึ่ง แต่มันอยู่แถวรังของสัตว์อสูรเทพขั้นห้า ถ้าหากไม่ระวังก็จะไปรบกวนสัตว์อสูรเทพนั่นเข้า ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่ขุดต้นหญ้าแรดเลย แม้แต่ชีวิตของพี่ใหญ่ก็ตกอยู่ในอันตรายแล้ว!” ลู่หย่วนพูดอธิบาย
ลู่ยวนได้ฟังแล้วตกตะลึงไปในทันที นางยกสองมือขึ้นอุดปาก น้ำตาแทบจะหยาดหยดลงมาจากดวงตา นางมองลู่หย่วนพลางถามว่า “ท่านพี่ แล้วจะทำเช่นไรกันดีเล่า! คงจะไม่เกิดเรื่องขึ้นกับพี่ใหญ่จริงๆ หรอกกระมัง”
“เจ้าออกไปไม่นานเท่าไหร่ เขาคงยังมิได้ไปไกลมากนักหรอก พวกเจ้ารีบตามไปหยุดเขาตอนนี้เลยก็ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ไม่ทันแล้วล่ะ พี่ใหญ่มีสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาอยู่สองตน ล้วนแล้วแต่เป็นสัตว์อสูรวิเศษความเร็วสูงทั้งสิ้น ข้าออกไปตลอดทั้งบ่าย เกรงว่าตอนนี้เขาคงออกไปจากเมืองวิเศษเรียบร้อยแล้ว พอออกไปข้างนอกเขาก็มีสัตว์อสูรบินได้ กว่าพวกเราจะตามไปถึง เขาอาจจะเข้าไปในภูเขาแล้วก็เป็นได้” ลู่หย่วนพูดอย่างร้อนใจ “ไม่สนแล้ว จะได้หรือไม่ก็ต้องไปหาพี่ใหญ่ให้ได้ พี่รองได้รับบ
