ซือหม่าโยวเย่ว์สนใจใคร่รู้ต่อสิ่งนี้เป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นจึงจ้องมองซือหม่าโยวหราน รอให้เขาอธิบายให้ทุกคนฟัง
ซือหม่าโยวหรานแย้มยิ้มพลางเอ่ยว่า “เพราะที่นี่เป็นศูนย์ใหญ่ของทุกขุมอำนาจ คนทั่วไปไม่กล้าฆ่าคนชิงทรัพย์ที่นี่ ส่วนผู้ที่มาค้าขายเหล่านั้นหลังจากเข้ามาแล้วก็ได้รับการคุ้มครองจากที่นี่ ต่อให้คนพวกนั้นอยากลงมือกับพวกเขาก็ทำไม่ได้อยู่ดี”
“ก็หมายความว่ามิอาจนำบุญคุณความแค้นจากภายนอกเข้ามาที่นี่ได้ ต่อให้คนผู้นั้นช่วงชิงสิ่งของของผู้อื่นมา หรือเผชิญกับการไล่ล่าสังหารของผู้อื่น ขอเพียงเข้ามาที่นี่ ก็มิอาจฆ่าคนได้แล้วอย่างนั้นหรือ รอให้เจ้าโจรผู้นั้นขายของออกไปเรียบร้อยแล้ว คนพวกนั้นก็มิอาจทำอะไรเขาได้แล้วสิ” เจ้าอ้วนชวีพูด
“จะว่าอย่างนั้นก็ได้” ซือหม่าโยวหรานพยักหน้า
“เช่นนั้นที่นี่ก็มีสิ่งล้ำค่ามากมายเลยน่ะสิ!” เจ้าอ้วนชวีแววตาเปล่งประกาย
บางคนมีของล้ำค่าอยู่กับตัว แต่กลับไม่กล้าเปิดเผยข้างนอก เพราะถ้าหากไปต้องตาต้องใจใครเข้า ไม่เพียงแต่จะรักษาสิ่งของเอาไว้ไม่ได้เท่านั้น แม้กระทั่งชีวิตก็จะรักษาเอาไว้ไม่ได้ด้วย!
แต่เมื่อมาถึงที่นี่ก็ไม่เหมือนกัน เพียงแค่ปลอมตัวสักหน่อย ก็จะปล่อยสิ่งล้ำค่า
