“ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่ เหตุใดพวกท่านจึงมองข้าเช่นนี้เล่า” เธอมองพวกเขาทั้งสองพลางลูบหว่างคิ้ว ยังรู้สึกวิงเวียนศีรษะอยู่บ้าง
“เมื่อครู่เจ้าเห็นอะไรหรือ” มารเฒ่าถามอย่างใคร่รู้
“เห็นหัวกะโหลกอันหนึ่งกับหญิงงามผู้หนึ่ง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ใช่แล้ว เมื่อครู่คล้ายกับว่าข้าได้ไปยังสถานที่อันแปลกประหลาดแห่งหนึ่ง พวกท่านได้เห็นหรือไม่”
“เจ้าเห็นหญิงงามผู้หนึ่งกับหัวกะโหลกอันหนึ่งอย่างนั้นหรือ” ทั้งสองเผยสีหน้าตกใจ พรั่นพรึงกับคำพูดของเธอไม่น้อย
“ใช่แล้ว อ้อ ก็คือหัวกะโหลกกับหญิงงามบนนี้นี่แหละ” เธอชี้ไปที่ปลอกนิ้ว แต่กลับพบว่ามันได้เปลี่ยนไปมีขนาดใกล้เคียงกับนิ้วหัวแม่มือของตนเสียแล้ว “เอ๊ะ ของชิ้นนี้มันเล็กลงนี่นา!”
“นั่นเป็นเพราะมันยอมรับเจ้าแล้วอย่างไรเล่า” มารเฒ่าพูดอธิบาย
“คือสิ่งที่ข้าเผชิญเมื่อครู่นี้น่ะหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เข้าใจความหมายของเขาอย่างรวดเร็ว เธอมองดูแหวนบนนิ้วแล้วเอ่ยว่า “เหตุใดจึงรู้สึกอยู่ตลอดว่าปลอกนิ้วนี้ไม่ธรรมดาเลย”
“แน่นอนว่าต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้วล่ะ นี่คือปลอกนิ้วของผู้สืบทอดหุบเขามารเทพเชียวนะ” อูหลิงอวี่พูด
เดิมทีปลอกนิ้วนี้ยอมรับเขาแล้ว แต่กลับถูกเขาหยิบเอาลงมาใ
