“นี่คือสิ่งใดหรือ ถึงได้มีผลต่อวิญญาณอย่างมหาศาลเช่นนี้!” อูหลิงอวี่ถาม
“น้ำทิพย์วิญญาณ มีผลต่อวิญญาณและพลังจิตอย่างที่สุดเลยละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตอนนั้นหมัวซาอาการหนักถึงเพียงนั้น ข้าก็ใช้สิ่งนี้แหละทำให้เขาฟื้นฟูขึ้นมาทีละเล็กละน้อย”
“ได้ผลดีขนาดนี้เชียว!” อูหลิงอวี่สนใจน้ำทิพย์วิญญาณเป็นอย่างยิ่ง เมื่อครู่ตอนที่เขาพบหน้าหมัวซาก็รู้สึกได้ว่าวิญญาณของเขาแกร่งกล้าเพียงใด คิดไม่ถึงว่าเป็นเพราะใช้สิ่งนี้ในการฟื้นฟู
“ก็ใช่แหละ ผ่านประสบการณ์มาหลายหมื่นปี ต่อให้วิญญาณของเขาแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่มีทางแกร่งกล้าได้เท่าตอนนี้แน่” มารเฒ่าพูด จากนั้นจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางยิ้มกว้าง “ศิษย์รัก เจ้ามีของสิ่งนี้อยู่มากไหม แบ่งให้ข้าสักหน่อยด้วยได้หรือไม่!”
“เมื่อครู่ท่านยังคิดจะสังหารข้าปิดปากอยู่เลยมิใช่หรือ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
มารเฒ่าพูดอย่างหน้าหนาว่า “เรื่องที่ศิษย์พี่เจ้าวิญญาณไม่สมบูรณ์นี้เป็นความลับมาโดยตลอด เจ้าพูดออกมาอย่างปุบปับ ข้าก็เลยคิดว่าเจ้าเป็นคนของหุบเขาหมื่นบุปผาที่เข้ามาใกล้ชิดพวกเราด้วยเจตนาไม่ดีน่ะสิ ตอนนี้พอรู้ว่าเจ้าไม่ใช่แล้ว เจ้าก็ต้องเป็นศิษย์รักของข้าต่อไปสิ”
“เฮอะ!” ซือหม่า
