โยวเย่ว์พูด
“พี่สาว ท่านไปเล่นที่ไหน ไม่เห็นพาสายรุ้งไปด้วยเลย” สายรุ้งบินออกมาแล้วร่อนลงบนบ่าซือหม่าโยวเย่ว์
ซือหม่าโยวเย่ว์ลูบตัวสายรุ้งพลางถามว่า “สามีเจ้าเล่า”
“เขาโยนข้าทิ้งไว้ที่นี่แล้วตัวเองก็จากไปไหนไม่รู้” สายรุ้งตำหนิการกระทำอันใจร้ายของเจ้าไก่ฟ้าอย่างเศร้าสร้อย
“เขาจากไปแล้วหรือ ไปไหนเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างตกใจ
“เขาไม่ได้บอกน่ะ พูดเพียงแค่ว่าให้ข้าอยู่รอท่านที่นี่ อีกสองวันเขาจึงจะกลับมา” สายรุ้งพูด “พี่สาว เขาคงมิได้ไปสถานที่อันตรายอะไรหรอกกระมัง”
“มีความเป็นไปได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แม้กระทั่งเจ้าเขายังไม่พาไปเลย แสดงว่าสถานที่ที่เขาไปนั้นจะต้องอันตรายเป็นอย่างยิ่ง จนเขามิอาจรับรองความปลอดภัยของเจ้าได้”
“หา! เกิดอันตรายกับสามีอย่างนั้นหรือ พี่สาว ตอนนี้พวกเราจะทำเช่นไรกันดีเล่า” สายรุ้งร้องอย่างกังวลใจ
“รอดูไปก่อนดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ถ้าหากเธอเดาไม่ผิด เจ้าไก่ฟ้าน่าจะไปยังสถานที่แห่งนั้นแล้ว
“พี่สาว คงจะไม่เกิดเรื่องอันใดขึ้นกับสามีกระมัง” สายรุ้งถามอย่างไม่วางใจ
“ไม่น่าจะมีปัญหาหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ยปลอบ “เขามิได้บอกเอาไว้ว่าอีกสองวันจะกลับมาหรอกหรือ เจ้าต้อง
