ผนึกยาต่อไป
“กลิ่นยาโชยออกมาแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์ได้กลิ่นหอมจางๆ จึงเอ่ยขึ้น
เป่ยกงถังก็ได้กลิ่นยาเช่นกัน เพียงแต่เมื่อได้กลิ่นนี้แล้วทำให้รู้สึกว่าวิญญาณได้รับการหล่อเลี้ยง มิอาจพูดได้ว่าสบาย ถ้าหากกินยาวิเศษชนิดนี้ลงไปก็ไม่รู้ว่าจะให้ผลเช่นไร
“ขึ้นมา!”
มารเฒ่าตะโกนเสียงดัง พลังวิญญาณสายหนึ่งห่อหุ้มยาวิเศษสามเม็ดเอาไว้แล้วพุ่งออกมาจากเตาหลอมยา
ในขณะนี้เอง สายฟ้าก็ฟาดลงมาจากเมฆกัลป์กลุ่มนั้นอย่างต่อเนื่องกันถึงสามสาย ประทับลงบนยาวิเศษสามเม็ดนั้น
“เฮอะ!” มารเฒ่าดีดตัวขึ้นแล้วสะบัดแขนเสื้อด้านซ้ายห่อยาวิเศษสามเม็ดนั้นเอาไว้ ส่วนมือขวาก็ส่งการโจมตีต่อเนื่องสี่สาย จนทำให้สายฟ้าสามสายนั้นสลายตัวไป ส่วนอีกสายหนึ่งโจมตีเมฆกัลป์โดยตรง หลังจากนั้น…เมฆกัลป์จึงลับหายไป
ซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถังเบิกตาโพลงจ้องมองมารเฒ่าพลางอ้าปากค้างจนคางแทบแตะพื้น
“สุดยอดไปเลย!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างตกตะลึง
“พลังวิญญาณทำเอาเจ้าเมฆนั่นหนีไปเลยทีเดียว” เป่ยกงถังก็ไม่เคยเห็นคนที่สุดยอดเช่นนี้มาก่อนเลย
ก่อนหน้านี้ตระกูลมีคนหลอมยา เธอซึ่งอยู่ที่เรือนอันห่างไกลได้เห็นเหตุการณ์ตรงนั้นด้วย ในตอนนั้นพวกเขาหยิบเอาอาวุธวิญ
